این شهر به دلیل قرارگرفتن در مسیر جاده شاهی از دوره عیلام و هخامنشی از مهمترین و بزرگترین شهرهای فارس بوده و دارای آثار تاریخی بسیاری از دورههای قبل از تاریخ، تاریخی و دوره تمدن اسلامی است.
بیشترین آثار تاریخی باقیمانده از دوره ساسانی در ایران از مجسمه سنگی شاپور اول ساسانی، معبد آناهیتا(الهه آب) تا آتشکدهها و مسیر قدیمیترین جاده ایران معروف به جاده شاهی را میتوان در این منطقه یافت.
از آثار تاریخی این شهر میتوان به معبد آناهیتا اشاره کرد که در دوران هخامنشی به عنوان سمبل پرستش آب ساخته شده است که از لحاظ مهندسی دستگاههای تقسیم و کنترل آب بسیار قابل تامل است.
باغ نظر در جنوب این شهرستان و به عنوان مکانی ییلاقی برای گذراندن تعطیلات و لذتبردن از درختان تنومند و قدیمی نارنج و عطر بهارنارنج نیز از جاذبههای کازرون بوده که در قرن 12 هجری ساخته شده و این روزها به دلیل گسترش شهر در داخل محوطه شهری قرار گرفته است.
تنگ چوگان محلی در نزدیکی شهر کازرون است که در زمان ساسانیان به عنوان محل بازی سنتی چوگان مورد استفاده قرار میگرفته و دارای نقش برجستههای بسیار از دوره ساسانی است.
مسجد جامع بیشاپور در جنوب شهر هم از دیگر نقاط دیدنی کازرون است که هنگام بازدید از این شهر حتما به آن سری بزنید.
اما دریاچه پریشان در مرکز شهرستان کازرون یکی از زیباترین دریاچههای آب شیرین ایران و از معدود اکوسیستمهای پایداری است که به علت شرایط محیطی سالهاست توانسته خود را از گزند خشکسالی و... حفظ کند و به عنوان یکی از زیباترین تالابهای حفاظتشده ایران ثبت شده است؛ اما متاسفانه این تالاب هم در سالهای اخیر به دلیل سوزاندن بخش بزرگی از نیزارهای اطراف به علت عملیات راهسازی در معرض خطر قرار گرفته است. ذکر جمیل کازرون در شعر 2 شاعر بزرگ کشورمان هم مغفول نمانده است. سعدی در یکی از اشعارش میگوید:
هر چند که هست عالم از خوبان پر
شیرازی و کازرونی و دشتی و لر
همچنین حافظ هم در یکی از غزلهای خود به باغ نظر کازرون که پیشتر به آن اشاره شد پرداخته و گفته است:
جان فدای دهنش باد که در باغ نظر
چمن آرای جهان خوشتر از این باغچه نیست