به گزارش ایسنا، روز گذشته سازمان «یونسکو» اعلام کرد به دلیل نبود بودجه کافی و عدم امکان استفاده از مواد و مصالح اصلی، مجسمههای «بودا»ی بامیان بازسازی نمیشوند.
کارشناسان یونسکو، هزینه بازسازی دو مجسمه بودا با 53 و 35 متر ارتفاع، بین هشت تا 12 میلیون دلار برآورد کرده و بر این باورند که هرگونه بازسازی، به دلیل نبود مصالح اصلی باید به وسیله مواد و مصالح بدلی انجام شود، این در حالی است که در حال حاضر کمتر از نیمی از سنگهایی که از آنها در ساخت دو مجسمه استفاده شده، موجود هستند.
سازمان «یونسکو» همچنین اعلام کرد که قصد دارد با احداث موزهای در منطقه بامیان، آثار برجای مانده از دو مجسمه بودا را در این موزه به نمایش بگذارد.
اعلام این خبر از سوی سازمان یونسکو در شرایطی صورت میگیرد که مدتی قبل محققان آلمانی دانشگاه «مونیخ» کشور آلمان اعلام کردند براساس بررسیهای انجام شده توسط محققان این دانشگاه امکان بازسازی حداقل یکی از مجسمههای بودا کشور «افغانستان» در «دره بامیان» این کشور که در سال 2001 با سلاحهای جنگی تخریب شدند، وجود دارد.
محققان آلمانی اعلام کردهاند میتوان با احداث یک کارگاه در دره بامیان و استفاده از ابزارهای ویژه، 1400 قطعه از یکی از دو مجسمه بودا را که وزن برخی از آنها به دوتن میرسد را در جای اصلی خود قرار داد و سپس کل مجسمه را با رنگهای سرمهای، صورتی، نارنجی، قرمز و سفید رنگ آمیزی کرد.
دو مجسمه بودا که تا پیش از نابودی، بزرگترین مجسمههای بودا در جهان بودند، درحدود 1400 سال پیش در مسیر جاده ابریشم ساخته شدند.
در سال 2004 میلادی نیز همایشی با حمایت مالی «موسسه باستانشناسی افغانستان» در کابل برگزار شد و شرکتکنندگان در آن، مرمت همه آثار تاریخی افغانستان را خواستند که بهدلیل چند دهه جنگ داخلی و قوانین گروه افراطی طالبان بهشدت آسیب دیدهاند.
شهر بامیان بهدلیل قرار داشتن در مسیر جاده تاریخی ابریشم در هزاران سال پیش، یکی از غنیترین شهرهای افغانستان از نظر داشتن محوطههای تاریخی محسوب میشود.
مقامات افغانستان قصد دارند با تکمیل پروژه مجسمههای بودا، منطقه بامیان را به قطب گردشگری تبدیل کنند و شرایط لازم را برای اشتغال مردم فقیر این منطقه که در 200 کیلومتری شمال غربی کابل واقع شده است، فراهم کنند.
دره تاریخی بامیان در سال 2003 میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم