سید صالحی در مورد مهمترین اتفاق زندگیاش میگوید: وقتی که در سپاهان بودم در یک بازی حساس باید به مصاف پرسپولیس میرفتیم. متاسفانه تماشاگران جو بازی رویشان بهگونهای تاثیر گذاشته بود که فکر میکردند باخت در این دیدار یعنی پایان فوتبال آن تیم و برای همین از هر وسیلهای برای تیمشان استفاده میکردند. یک عده که آن موقع به عنوان تماشاگر سپاهان از آنها را نام برده شد، از نارنجکهای دستی استفاده و آنها را به سوی تماشاگران پرسپولیس پرت کردند. یکی از این نارنجکها به سربازی خورد که بعدها معلوم شد سرباز احمدی نام دارد. آن لحظه چیزی متوجه نشدم و شاید هم اصلا حواسم به این اتفاق نبود، اما همین که در اخبار این خبر را پیگیری کردم و متوجه فاجعه شدم، واقعا از فوتبال دلسرد شدم و از این که یک فوتبالیست هستم متاسف شدم. این اتفاق برای فوتبال ایران یک فاجعه بود. سرباز احمدی متاسفانه برای همیشه بینایی چشمهایش را از دست داد و حالا کنج خانه نشسته است. ورزش باید از این اتفاقات پاک شود وگرنه دوباره از این اتفاقات خواهد افتاد و هیچکس هم نمیتواند کاری صورت دهد، چرا که سرباز احمدیهای زیادی در این فوتبال حضور دارند که امکان دارد بازهم در یکی از ورزشگاهها چنین اتفاقاتی برایشان بیفتد؛ سربازهایی که به عشق خدمت به مملکتشان به خدمت مقدس سربازی میروند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم