پیام‌های موج تونسی

در شرایطی که آمریکا و متحدانش سرمست تجزیه سودان بودند، یکی از پایگاه‌های مهم غرب در آفریقا یعنی تونس به سمت فروپاشی قدم برداشت و همان ابتدا موجب شد دبیر کل اتحادیه عرب به سران کشورهای عربی هشدار دهد و از آنها بخواهد پیام حوادث تونس را بشنوند، ولی قبل از شنیده ‎شدن این هشدار دیر هنگام، دولتمردان مصر، اردن و یمن فریاد اعتراض مردم خود را شنیدند. اگر چه ابعاد این موج هنوز کاملاً روشن نیست اما در همین اندازه هم پیام‌های قابل توجه زیادی دارد که در این نوشتار به برخی از آنها می‎پردازیم.

1ـ‌ ‌جریان بیداری اسلامی با انقلاب اسلامی ایران آغاز شد. انفجاری مهیب در هنگامه‎ای که دین‎ستیزی به اشکال مختلف و قدرتمند و به شیوه غربی و شرقی به اوج رسیده بود. دامنه موج اسلام‎خواهی، برخی کشورها مثل لبنان را زود درنوردید و منجر به شکل‎گیری حزب‎الله شد اما وحشت از صدور انقلاب اسلامی، کشورهای استبدادی منطقه و حامیان آنها را فرا گرفت و برای جلوگیری از نفوذ و گسترش انقلاب دست به کار شدند. تلاش آنها به ایران هزینه‌های زیادی تحمیل کرد که یکی از آنها 8 ‎سال دفاع مقدس بود. این هزینه‌ها شاید صدور انقلاب را با تاخیر مواجه کرده باشد اما نتوانست مانع آن شود. صدایی که این روزها از تونس، مصر، اردن و یمن شنیده می‎شود، همان ادامه بیداری اسلامی است. حقیقتی که غرب از اعتراف به آن واهمه دارد و تلاش می‌کند این حرکت‌ها را سکولار یا با اهداف مادی و معیشتی تحلیل کند ولی غرب باید بداند، نمی‌تواند برخی واقعیت‌ها مثل شعارهای الله‌اکبر، گسترش قیام مردم مصر پس از نماز جمعه و شروع به اقامه نماز جمعه پس از قیام مردم تونس را نادیده بگیرد.

2ـ‌ ‌حکومت‌هایی که این قیام‌ها علیه آنها شکل گرفته است بدون استثناء حکومت‌های دیکتاتوری و در عین حال مورد حمایت غرب هستند. حکومت‌هایی که کمترین همخوانی با مردم‌سالاری نداشته‌اند اما چون با سیاست‌های غرب و به‌ویژه آمریکا همسو و همراه بوده‌اند چیزی که اهمیت نداشت مردم‌سالاری بود. تأمل برانگیزتر این که حمایت غرب از این نظام‌های استبدادی امروز هم که مردم این کشورها قیام کرده‌اند هر چند با احتیاط، تداوم دارد و تلاش می‌شود این خیزش مردمی به شکست انجامد. نه تنها این قیام‌های مردمی از سوی امپراطوری رسانه‌ای غرب حمایت نمی‌شود بلکه سرکوب مردم این کشورها این روزها در شبکه‌های تلویزیونی غربی بازتابی کمرنگ و جهت‌دار دارد.

3ـ‌ ‌سومین پیام مهم این وقایع، تفاوت حکومت‌های متکی به بیگانه با حکومتی اصیل است که ریشه در فرهنگ و تمدن خود دارد و برخاسته از مردم و مورد حمایت مردم است.