تبعیض در برنامه‌های فرهنگی دانشگاه‌ها

غلامرضا خواجه سروی، معاون فرهنگی وزارت علوم دیروز خبر داد که سرانه فرهنگی دانشجویان باید حدود 500 هزار تومان باشد، اما از سقف 55 هزار تومان در سال‌های اخیر فراتر نرفته است.

از سوی دیگر این سرانه ناچیز فرهنگی فقط به دانشجویان روزانه اختصاص دارد و دانشجویان دوره‌های شبانه، غیرانتفاعی و حتی آزاد سهمی از این سرانه ندارند. این در حالی است که دانشجویان دوره روزانه فقط بخش کوچکی از دانشجویان را تشکیل می‌دهند و این به معنی حذف برنامه‌های فرهنگی از دانشگاه است.

هر چند برنامه‌های محدود فرهنگی در دانشگاه‌ها تاکنون از جذابیت ویژه‌ای برخوردار نبوده و نتوانسته دانشجویان را با سلایق مختلف به خود جلب کند، اما نبود سرانه فرهنگی برای دانشجویان در دوره شبانه و دانشگاه‌های غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد به طور عملی دانشگاه‌ها را بیش از سایر حوزه‌ها با مشکل فرهنگی روبه‌رو می‌کند.

به نظر می‌رسد مسوولان وزارت علوم، دانشگاه را تنها محیطی آموزشی می‌دانند و فرصت‌های برنامه‌ریزی و اثرگذاری فرهنگی را در محیط دانشگاهی درک نمی‌کنند چراکه حوزه فعالیت‌های فرهنگی در بیشتر دانشگاه‌ها همچنان در حوزه دانشجویی و رفاهی ادغام شده است و به‌طور مستقل دیده نمی‌شود.

پیش‌بینی می‌شود چنین رویکردی دانشگاه‌ها را با چند مشکل روبه‌رو کند: نخست این که برنامه فرهنگی در پی اثرگذاری بر رفتار و نگرش دانشجویان است و اگر به طور جامع تمام دانشجویان را تحت‌پوشش قرار ندهد عقیم می‌ماند، چون آموزش فرهنگی قابل حصر به گروه خاصی نیست و محرومیت جمع زیادی از دانشجویان بخش شبانه و غیردولتی علاوه بر اعمال تبعیض منجر می‌شود تا میزان تاثیر‌گذاری برنامه‌های فرهنگی کم شود.

از سوی دیگر وزارت علوم با جذب دانشجو در دوره‌های شبانه و غیرانتفاعی و بتازگی به صورت پولی درصدد تامین هزینه‌های دانشگاه‌ها بوده و حذف عده زیادی از این دانشجویان از برنامه‌های فرهنگی، اعتبار و منزلت این دانشگاه‌ها را زیر سوال می‌برد.

و بالاخره این که برنامه‌های متنوع فرهنگی فضای دانشگاه‌ها را پربار می‌کند و سطح خودانگیختگی دانشجویان ارتقا می‌دهد چرا که بی‌توجهی به این بخش بر غنای آموزشی دانشگاه‌ها نیز تاثیر می‌گذارد.

کتایون مصری
گروه جامعه