در سال 1954 میلادی ، هند پس از مذاکره با فرانسه مستعمرات این کشور در خاک کشور مستقل هند را بازپس گرفت.
اما ، حکومت دیکتاتوری سالازار در پرتغال از بازپس دادن بندر گوا واقع در 400 کیلومتری جنوب بمبئی به هند خودداری کرد.
پرچم پرتغال از سال 1510 میلادی که بندر گوا توسط آلفونسو دوآلبوکرک تصرف شده بود بر فراز این بندر که لقب «مارس پرتغال» را داشت ، برافراشته بود.
بندر گوا در واقع پایتخت امپراتوری پرتغال هند شرقی محسوب می شد.
پرتغال تجارت وسیعی را در این منطقه به راه انداخته بود که از شبه جزیره عربستان تا متصرفات این کشور در آسیای جنوب شرقی گسترش داشت.اما با گذشت سال ها پرتغال بسیاری از بنادری که تصرف کرده بود را از دست داد.
جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند که از مذاکرات با پرتغال برای بازپس گرفتن بندر گوا نتیجه نگرفته بود به ارتش هند دستور می دهد به سوی بندر گوا حرکت کند.
این قدرت نمایی نظامی پرتغال را متقاعد می کند تا بدون خونریزی بندر گوا را ترک نماید.
به این ترتیب ، در روز 17 دسامبر سال 1961 میلادی جواهر لعل نهرو ، نخست وزیر هند ، با توسل به زور اما بدون خونریزی بندر گوا را از کشور پرتغال بازپس می گیرد و به استعمار پرتغال در شبه قاره هند خاتمه می دهد.
بهرام افتخاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم