بنا، مهماندوست و اوجاقی را طلا بگیرید

نگاهی به کارنامه ورزش ایران در گوانگجو، حاوی درس‌های بسیاری برای مسوولان است. یکی از نکاتی که جلب توجه می‌نماید و در کوران بازی‌ها به وضوح همگان بر آن صحه گذاشتند، موفقیت تحسین برانگیز رشته‌های کشتی فرنگی، تکواندو و ووشو بود.

این 3 رشته که در دوحه 2006 تنها یک مدال طلا آن هم توسط یوسف کرمی در تکواندو کسب کرده بودند در گوانگجو به یک‌باره اوج گرفته و با رشدی خیره‌کننده 10 مدال زرین طلا را به ورزش ایران و مردمی که روزانه پیگیر اخبار جوانان برومندشان در خاور دور بودند، تقدیم کردند.

ابتدا به کشتی فرنگی می‌پردازیم، رشته‌ای که در دوحه 2006 تا آستانه کسب 4 مدال طلا پیش رفت و از دستیابی به آنها بازماند. محمدبنا مربی کاربلدی که محمدرضا طالقانی رئیس وقت فدراسیون کشتی در میان انبوهی از انتقادها و مخالفت‌ها او را به ایران بازگردانده بود با قرار گرفتن در راس کادر فنی تیم ملی کشتی فرنگی زنجیروار افتخارات بزرگ و بی نظیری را برای این رشته به ارمغان آورد، قهرمانی آسیا، قهرمانی جام جهانی، نایب قهرمانی رقابت‌های جهانی و آماده سازی شاگردی همچون حمید سوریان که 5 بار بر تارک قهرمانی جهان ایستاد. او همچنان که پیش بینی می‌شد در گوانگجو نیز یکه تاز مربیان تیم‌های ایران بود و شاگردانش 4 مدال طلا کسب کردند تا بار دیگر توانایی‌هایش را به رخ کسانی بکشد که به‌رغم او در طول سال به قهرمانان کشتی بی توجه هستند. محمد بنا که حالا سودای درخشش قهرمانانش را در المپیک 2012 لندن در سر می‌پروراند، مربی کارکشته‌ای است که باید بیش از اینها مورد توجه و حمایت قرار گیرد و در جار و جنجال اختلافات مدیریتی، حقش پایمال نشود.

تکواندو هم که در دوحه 2006 تنها یک مدال طلا کسب کرده بود، در گوانگجو موفق به کسب 3 مدال طلا شد. رضا مهماندوست سرمربی تیم ملی تکواندو هم حکایتی مثل محمد بنا دارد. او که با حضور در تیم ملی تکواندو چین تایپه کارنامه درخشانی را به ثبت رساند با تمهید فدراسیون در راس کادرفنی تیم ملی قرار گرفت و با شهامتی مثال زدنی رویکرد جوانگرایی را در دستور کار قرار داد رویکردی که در نهایت به سلطه 36 ساله کره‌ای‌ها بر تکواندو قاره کهن پایان داد و فراتر از آن تیم ملی تکواندوی ایران را بر سکوی نایب قهرمانی جهان نشاند. مهماندوست که پیش از عزیمت به گوانگجو وعده تاریخ‌ساز شدن تکواندو را داده بود به وعده خود وفا نمود و این رشته برای نخستین بار 3 مدال طلا را کسب کرد. با وجود این موفقیت، مهماندوست از شاگردانش رضایت نسبی دارد، چرا که معتقد است تیم ایران می‌توانست 4 و حتی 5 مدال طلا کسب کند. با این حال مهماندوست هم حالا سودای موفقیت در المپیک لندن را در سر دارد و برای آن خیز برداشته است.

اما در میان رشته‌های موفق ورزش ایران در گوانگجو، ووشو به اعتقاد بسیاری از کارشناسان سرآمد بود؛ رشته‌ای که حتی مسوولان فدراسیونش نیز امید به کسب مدال طلا آن هم در کشور صاحب این رشته نداشتند، 3 مدال طلا کسب نمود و همه را حیرت زده کرد.

حسین اوجاقی قهرمان پرافتخار دیروز ووشوی ایران گرچه در کسوت مدیر تیم‌های ملی در گوانگجو حضور داشت، اما نقش او در هدایت ووشوکاران ملی‌پوش همراه با مربیان چینی تیم ملی بر کسی پوشیده نبود. قهرمانان طلایی ووشو نیز خود به این واقعیت اعتراف کرده و اوجاقی را اصلی‌ترین عامل این موفقیت‌ها دانستند.

در پایان تنها می‌پرسیم؛ براستی اگر این 3 مربی در یک کشور پیشرفته و صاحب نام در ورزش فعالیت می‌کردند با رقم زدن چنین کارنامه تحسین برانگیزی چه جایگاهی می‌یافتند و چه امکاناتی در اختیار آنها قرار می‌گرفت تا ضمن حفظ قهرمانی‌های موجود سکوهای بالاتری را نشانه بروند؟