نقره با طعم طلا

او احساسش را این‌گونه توصیف می‌کند: «اصلا فکر نمی‌کردم که به گوانگجو بروم. وقتی گفتند باید به جای پورنعمت در بازی‌های آسیایی شرکت کنم، نمی‌دانستم باید خوشحال باشم یا ناراحت».

آسمانی با گذشتن از سد حریفانی از نپال و تایلند به دور سوم رسید تا رودرروی نفر سوم جهان، دارنده طلای المپیک هنرهای رزمی و قهرمان آسیا از تایلند قرار گیرد. او با شکست این حریف قدرتمند راهی فینال شد، اما با قبول شکست برابر ورزشکار کره جنوبی نتواست اولین طلای تکواندوی زنان ایران را از بازی‌های آسیایی نصیب خود کند.‌ آسمانی می‌گوید: «هیچ شناختی از حریفانم نداشتم اما مینو مداح، مربی‌ام کاملا آنها را آنالیز کرده بود. حریف کره‌ای هم قهرمان جهان بود و شاید اگر تجربه بیشتری داشتم، طلایی می‌شدم.» مدال نقره برای آسمانی 22 ساله ارزش فراوانی دارد، اما حالا دیگر او را راضی نمی‌کند: «دوست داشتم طلا بگیرم. کاش با فکر بیشتری مبارزه می‌کردم. اگر طلایی می‌شدم و اسمم ثبت می‌شد، لذت دیگری داشت. باید بتوانم در مسابقات جهانی کره جنوبی جبران کنم».

او معتقد است که اگر به زنان به اندازه مردان توجه شود، خیلی بیشتر و زودتر حتی در المپیک‌ها مدال‌آور می‌شوند: «اگر به کارنامه چند سال اخیر تکواندوکاران زن توجه کنید، آنها در مسابقات آسیایی،‌ نوجوانان جهان و جام‌جهانی با آن قرعه سخت خیلی خوب کار کردند. خدا را شکر الان نسبت به قبل بیشتر به زنان توجه می‌شود که امیدوارم باز هم زیادتر شود».

آسمانی که از سال 85 به اردوی تیم ملی دعوت شده در جام جهانی چین یار ذخیره بود، اما در تورنمنت منچستر توانست با مدال طلا برگردد. او شاگرد منیر مداح، خواهر مینو مداح مربی تیم ملی است که حالا با آرزوی مدل‌آوری در جهان و المپیک تمرین می‌کند.