این موضوع البته خاص دیروز و امروز نیست؛ مشکلی است که سالها وجود دارد و با این شرایط نیز نباید چندان امید داشت که این معضل در آیندهای نزدیک برطرف شود.
مثلا فلان سرمربی معروف، در کنفرانس خبری بعد از بازی تیمش و برای این که شکست تیمش را تحتالشعاع قرار دهد، به صغیر و کبیر حمله میکند. شاید حرفش حق هم باشد، اما چون نمیتواند بخوبی آن را بیان کند و زبان تلخی دارد، مشکلات زیادی را به وجود میآورد.
منشا این مشکلات به این موضوع برمیگردد که بسیاری از دستاندرکاران فوتبال ایران از مدیر گرفته تا بازیکن، بلد نیستند خوب صحبت کنند. این فرهنگ در فوتبال ایران جا نیفتاده که میتوان با گفتوگوهای خوب و مفید، نه تخریبی و تمسخرگونه مسائل را حل کرد. این است که متاسفانه به جای ادبیات مناسب، از برخی واژههای ناپسند استفاده میشود. پس حالا که در ورزش ما گاهی به جای گفتار مناسب، از ادبیات نامناسب استفاده میشود، اگر زیر 18 سال هستید، سعی کنید کمتر این اطراف آفتابی شوید. البته بالای 18 سالهها هم باید حواسشان را خوبخوب جمع کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم