در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کارخانی فعالیت سینمایی خود را با عکاسی فیلم آغاز کرد، اما با ساخت فیلم «گناه من» در سال 85 نشان داد که به کارگردانی علاقهمند است و تصمیم ندارد عکاسی را ادامه دهد. کارخانی در سال 86 دومین فیلم خود با نام «ریسمانباز» را کارگردانی کرد و با ساخت این فیلم نشان داد که نگاهش به سینما، نگاه ویژهای است.
هر چند با نگاهی به فیلم ریسمانباز براحتی میتوان به این نکته پیبرد که سازنده آن هنوز دلمشغولیهای فراوانی به تصویر دارد، سینما هر چه قدر هم با قصه و داستان و سوژه سر و کار داشته باشد برای مهرشاد کارخانی قاب و تصویر و کادر هم در این سینما از اهمیت فراوانی برخوردار است.
اما زیبایی فیلم ریسمانباز تنها به تصاویر وابسته نیست و قصه و سوژه نیز توانایی آن را دارد که مخاطب را درگیر خود کند. کارخانی این فیلم را براساس یک ماجرای واقعی بازسازی کرده است؛ داستانی که پدرش در کودکی برای او تعریف کرده و بالاخره شرایط جور شده تا بتواند از آن فیلم «ریسمانباز» را بسازد؛ اتفاقی که به گفته او به زمان پیش از انقلاب بر میگردد. گاوی زخمی از زیر دست سلاخی در کشتارگاه (میدان بهمن فعلی) فرار میکند و تمامی سلاخها تا میدان راهآهن دنبالش میدوند.
به نظر می رسد ریسمان باز به دلیل پرداخت خوب سینمایی و هنرنمایی پژمان بازغی و با بک حمیدیان در نقش 2 جوان فیلم بتواند مخاطبان بیشتری را در نمایش خانگی به نسبت اکران سینمایی جذب کند و به آنچه شایستهاش هست، دست یابد.
علی محزون / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: