کاری که سینماگران باید بکنند

مردم امروزی دیگر وقت گشتن در میان بازار و خرید دکان به دکان را ندارند. آنها ترجیح می‌دهند همه مایحتاج خود را از یک فروشگاه تهیه کنند. با این اوصاف بیراه نیست اگر مردم تمایل داشته باشند تا محصولات فرهنگی و هنری مورد نیاز خود را هم از همان سوپرمارکت‌ها تهیه کنند.

به همین دلیل در کشورهای پیشرفته یا در حال توسعه، سوپرمارکت‌ها به قسمت‌های مختلفی تقسیم می‌شوند و هر قسمت به فروش محصولی اختصاص می‌یابد. این محصول می‌تواند کتاب، موسیقی، فیلم و... هم باشد.

حالا در هر محله، یک یا چندتایی از این فروشگاه‌های بزرگ را می‌توان دید؛ فروشگاه‌هایی که چندتایی از قفسه‌های کنار صندوق خود را به عرضه محصولات فرهنگی و هنری که بیشتر شامل فیلم و مجلات خانوادگی است، اختصاص داده‌اند.

این کار باعث می‌شود تا مشتریان فروشگاه، هنگام پرداخت بهای اجناس خریداری شده، برخی از این آثار را هم در سبد خرید خود قرار دهند.

این انتخاب یعنی به مرور فرهنگ و هنر هم در سبد خانواده‌ها، جایی برای خود باز می‌کند؛ اما نکته اینجاست که همین انتخاب محدود هم داد سینماگران را درآورده است که چه نشسته‌اید که سوپرمارکت‌ها، سینمای ایران را ورشکسته کرده یا می‌کنند.

تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان سینمای ایران از این نوع عرضه فیلم‌های سینمایی باید استقبال کنند، چون مردم کم‌کم به تماشای فیلم عادت می‌کنند و فیلم و سینما وارد زندگی آنها می‌شود.

سینماگران و مسوولان سینمایی پیش از آن که سوپرمارکت‌ها را تهدیدی برای خود بدانند، باید به این نکته توجه کنند که چرا مردم به سینما نمی‌روند و ترجیح می‌دهند سینما را به خانه خود ببرند؟ شاید سالن‌های سینما، جذابیتی برای مردم ندارند و شاید هم سالن‌سازی‌های محلی برای سینما باید جدی گرفته شود.

به هر حال سینماگران باید خود را با تغییرات جامعه وفق دهند و انتظار نداشته باشند که رشد جامعه شهری متوقف شود تا آنها بتوانند به کارشان ادامه دهند.

طاهره آشیانی
گروه رادیو و تلویزیون