قضیه سوالبرانگیز نیز به نوع قرارداد باشگاه استیلآذین با این مربی خارجی برمیگردد که گرچه در ظاهر امر و به لحاظ قانونی، مبلغ قرارداد او در فدراسیون 350 میلیون تومان ثبت شده است؛ اما در قرارداد طرفین که گویا یک نسخه از آن نیز در دست تومباکوویچ است، رقم واقعی بالای یک میلیون دلار است که معلوم نیست با چه فلسفهای چنین قرارداد بالایی با وی بسته شده است؛ هرچند که از چنین قراردادهایی به عنوان توافقهای کاذب و پولهای زیرمیزی رد و بدل شده در فوتبال باشگاهی ایران یاد میشود؛ اما قطعا هرچه که باشد، در صورت عدم تفاهم طرفین و شکایت تومباکوویچ به فیفا، این پول، قلمبه از حساب باشگاه استیلآذین خارج خواهد شد تا فوتبال باشگاهی ایران یک بار دیگر، چوب ندانمکاری مدیران خود و گریز آنان از قانون و قانونمداری را خورده باشد.
گرچه در حال حاضر اطمینانی به این نیست که دیگر باشگاهها نیز سقف قانونی قرارداد با بازیکنان و کادر فنی را تمام و کمال رعایت کرده باشند؛ اما بیشک برای باشگاهی خصوصی چون استیلآذین به هیچوجه قابل قبول نیست که چوب یک تصمیم اشتباه را چنین کلان بپردازد.
البته نمیخواهیم در اینجا وارد این موضوع شویم که اساسا در فوتبال ایران، مربیان خارجی براحتی و بدون دردسر مورد پذیرش قرار نمیگیرند و به انحای مختلف از سوی یک عده تلاش میشود که کار آنها در فوتبال ایران پیش نرفته و به بنبست بخورد تا خود جایشان را بگیرند؛ اما واقعا حیف که از این همه پولی که در فوتبال خرج میشود، بهرهوری مناسبی نداریم.
خوردن 10 گل در 2 بازی، آنهم از سوی ستارههایی که با فیس و افاده خاص، سر از تیم استیلآذین درآوردند، جایگاه آنان را نیز در فوتبال ایران متزلزل ساخته است تا دیگر کسی برای دیدن بازیهای آنان لحظهشماری نکند. بیشک حضور استیلآذین پرستاره در رده شانزدهم جدول ردهبندی، زیبنده این تیم نیست و کادر فنی و ستارههای این تیم باید همت کنند تا مالک متمول باشگاه از سرمایهگذاری فوتبالی خود پشیمان نشود.
حجتالله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم