رادیو هفت را نمیتوان در قالب خاصی طبقهبندی کرد. این برنامه نه مستند است، نه گفتگومحور، نه جنگ گونه، نه میزگرد و نه... بلکه برنامهای است که در آن یک عده از گویندگان عمدتا رادیویی جلوی دوربین مینشینند و متنی ادبی را میخوانند و جایشان را به نفر بعدی میدهند.
فضای خالی برنامه هم با شعرها و ترانههای خاطرهانگیز پر میشود. مهم این است که رادیو هفت برای خود به یک تعریف مشخص رسیده است. این برنامه قرار است بینندگانش را برای دقایقی از هیاهوی زندگی ماشینی دور و آنها را به آرامش و مهرورزی دعوت کند.
رادیو هفت در چارچوب این تعریف هر روز برگ برنده جدیدی رو میکند. آخرین ایده برنامه، آوردن افراد مشهور و محبوب به برنامه است. مریلا زارعی، رضا رویگری، عماد افروغ، حمیدرضا صدر و بهناز جعفری جزو کسانی هستند که تاکنون به استودیوی رادیو هفت رفت و آمد داشتهاند.
با رادیو هفت میتوانیم با شخصیتهای محبوبمان همراه شویم و داستان خوانی و شعرخوانی آنها را تماشا کنیم. بخشی از جذابیت رادیو هفت ناشی از تنوع و تعدد گویندگانی است که جلوی دوربین ظاهر میشوند.
اجرای زنده برنامه هم موجب شده طراوت و شادابی آن بیشتر شود. اجرای زنده، این فرصت را به مجریان داده تا حرف هایشان را بر اساس حال و هوای آن لحظات بیان کنند.
رادیو هفت جنبههای دیگری از کارکرد و ماموریت رسانه تلویزیون را به یادمان میآورد. رادیو هفت به یادمان میآورد که تلویزیون علاوه بر نقد مسائل اجتماعی، آگاهیبخشی و اطلاعرسانی، رسالت دیگری هم دارد.
این جعبه جادویی میتواند سرگرم کننده و آرامشبخش هم باشد. یک راه سرگرم کنندگی استفاده از سریالها و برنامههای پرافت و خیز و مهیج است.
اما روش دیگرش همانی است که این شبها در رادیو هفت شاهدش هستیم؛ پرکردن اوقات فراغت مردم با بهرهگیری از شعرها و ترانهها و داستانهای جذاب و آرامشبخش. رادیو هفت برنامهای است برای پر کردن ساعات پیش از خواب شبانه بینندگان تلویزیونی. احتمالا پس از دیدن و شنیدن این برنامه خواب آرامتری را تجربه خواهید کرد.
احسان رحیمزاده
گروه رادیو و تلویزیون
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم