آیا شما از افشای مدارک جنگ افغانستان و ارتباط آمریکا با پاکستان متعجب نشدید؟
صادقانه و بی پروا بگویم، نه. این مدارک به هیچ عنوان جدید نبوده است.
کاخ سفید، نظامیان، کنگره و کارشناسان آمریکایی که در این راه متقبل رنج و سختی شدهاند، علاقهمندند بدانند چرا در این زمان طولانی هنوز نمیتوانند به یاران مفروض خود در افغانستان و پاکستان امیدوار باشند.
بنابراین انتشار این مدارک هیچ تغییری درشرایط جنگ افغانستان ایجاد نکرده است؟
من این را نمیگویم. شگفتیهایی در جامعهمان به وجود آمده است، واقعیت این است که به وسیله قدرت سیاسی و به صورت نمایشی این مدارک منتشر شده است.
این انتشار باید به شیوهای میبود که دستگاه تحت امر اوباما بهمنظور ترویج آن در جامعه به عنوان یک استراتژی، خوب از آن بهره ببرد.
هیلاری کلینتون، وزیرامورخارجه آمریکا در نشست بینالمللی کابل از تغییر و تحول در جنگ افغانستان صحبت کرد. شما در این مورد چه فکری میکنید؟
هرچند حامد کرزای در این نشست متعهد شد برای مبارزه با فساد اقدام کند، اما این موضوع طنزی بیش نیست. همه مردم از وجود حشیش در افغانستان میگویند. حامد کرزای از سال 2002 رئیسجمهور این کشوری است که در رتبه دوم جهانی فساد پس از سومالی قرار دارد.
در 1200 مرکز اخذ رای تقلب شد و هیچ قانونی وجود نداشت. با این شرایط نمیتوانیم برنده جنگ باشیم و تصاحب قلبها و جلب امید مردم افغانستان بدون داشتن یک شریک قانونمند برای پیروزی در جنگ امکانپذیر نیست. باید بگویم که در جنگ افغانستان سالی 100 میلیارد دلارهزینه میشود.
به نظر شما باراک اوباما نمیتواند جنگ افغانستان را پیش ببرد؟
او در تلهای به نام افغانستان افتاده است، اما همواره این موضوع را انکار میکند. این جمله کاملا درست است که جنگ افغانستان هدف بد و نادرستی بود. آنچه با ارزش به حساب میآمد، این بود که افغانستان به محفلی برای القاعده تبدیل شده و این روزها دیگر به این شکل نیست. امروزجنگ علیه القاعده در منطقههای قبیلهای پاکستان، در یمن و سومالی است که باید هدایت و مدیریت شود.
هدف ما از برخورد با طالبان چیست؟
امنیت ملی ما با این قضیه گره خورده است. در آغاز جنگ، استراتژی ما کشتن تمامی اعضای طالبان بود که غیرممکن بود، اما امروز میخواهیم طالبان در قلب جامعه افغانستان منزوی شود. ما نیروهای خارجی در این کشور هستیم و باید یک یار با اعتبار افغانی داشته باشیم و حامد کرزای چنین فردی نیست. در این شرایط طالبان جنوب افغانستان را به اشغال خود درآورده است. یک دولت مافیایی که با طالبان ترکیب شده است و یک ارتش بدون گزینش، یک پلیس ناشایست و نتیجه آن کشته شدن سربازانمان خواهد بود.
حضور نیروهای ائتلافی در جنگ افغانستان فایدهای نداشته است؟
من هرگز چنین چیزی را نگفتم؛ اما باید اهداف واقعگرا تثبیت شود. در این مورد 3 اصل وجود دارد که یکی کنترل منطقههای شمالی افغانستان است. مساله دوم برقراری امنیت کابل که 4 میلیون سکنه دارد و نکته سوم بیمه شدن نسبت به اقدامات اطلاعاتی در زمینه مبارزه علیه تروریسم است که باید به آن توجه داشت. با 15 هزار سربازی که وارد خاک افغانستان خواهند شد، شرایط بدتر از امروز نمیشود. طالبان در حال حاضر کنترل استان قندهار و مناطق روستایی را به دست گرفته است و با این شرایط ما به 100 هزار سرباز نیاز داریم.
اما موضوع خروج از افغانستان مطرح است و آن وقت این یک شکست سنگین برای ایالات متحده و متحدانش نخواهد بود؟
طالبان بههیچ عنوان شانس پیروزی ندارد. به هر صورت حضور در افغانستان تمدید میشود و تصویری کنونی که ما ارائه کردهایم این است که افغانستان در شرایط خاصی قرار گرفته که نمیتوان بخوبی آن را مدیریت کرد و به توانمندیش اطمینان داشت.
دوستان دموکرات شما در واشنگتن چه پاسخی به استدلالهای شما میدهند؟
بهطور خصوصی آنها با نظرات من موافقند. اوباما قبل از اینکه تصمیم قاطعی در مورد افغانستان بگیرد تردیدهای زیادی داشت. بر خلاف جورج بوش که همیشه کورکورانه در مورد عراق تصمیم میگرفت. اما رئیسجمهور کنونی با آگاهی پیش میرود. با این حال اوباما با یک بحران اقتصادی روبهروست و جمهوریخواهان قلبا از این مشکلات بهوجود آمدهخوشحالند. بسیاری از دموکراتها به همان اندازه سکوت اختیار کردهاند و نمیخواهند این رئیسجمهوری را که دوست دارند در آغوش بگیرند.
ارزیابیتان از نیروهای ناتو چیست؟
محافظهکاران بریتانیایی در مورد استراتژی ما تردید دارند، هلندیها در حال خروج از افغانستان هستند، کشورهای اسکاندیناوی و نظامیان کانادایی همچون ما فکر میکنند. دوست قدیمی من برنار کوشنه، وزیرامورخارجه فرانسه نیز موافق همراهی کردن ما در جنگ افغانستان است.
اکسپرس / مترجم: محمدرضا موحدی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم