این نویسنده به ایسنا گفت: خیلی کم پیش میآید که بخواهی کاری را انجام دهی و همهچیزش درست باشد. من از آن جمله آدمهای خوش شانسی هستم که این اتفاق در 2 سریال «زیر هشت» و «جراحت» برایم رخ داد.
وی تاکید کرد: همهچیز در «جراحت» کامل است. بازیگران دیالوگها را میشناسند و من با خودم فکر میکنم که در کارهای بعدیام آیا تا این حد همه چیز جور خواهد بود.
نعمتالله درباره قصه «جراحت» گفت: داستان این سریال درباره دو برادر به نامهای بزرگ و اسماعیل است که روابط بسیار حسنهای با هم دارند؛ از قسمت دوم به بعد اینها دچار یکسری تنشهای خانوادگی با هم میشوند. هرچه قصه جلوتر میرود و به ماه رمضان نزدیک میشود، یک فضای خانوادگی و انسانی دیده میشود.
این نویسنده درباره تفاوت عمده «زیر هشت» و «جراحت» گفت: فرق عمدهای که این دو سریال با هم دارند، این است که به دو مدل مختلف نوشته شدهاند. مهندسیای که برای متن این دو کار اتفاق افتادهاست، هیچ ربطی به هم ندارد. «زیر هشت» ریتم سرعتی دارد و «جراحت» ریتم لختی برایش انتخاب شده است. مدل قصههایشان اینگونه میطلبید و هیچ ارتباطی به هم ندارند.
او درباره همکاری و تعامل با محمدمهدی عسگرپور اظهار کرد: از همکاری با آقای عسگرپور بسیار لذت بردم. یادم میآید ابتدا کارگردان دیگری برای این سریال انتخاب شده بود که دو ـ سه کار روتین ساخته بود. من میدانستم نباید او این کار را بسازد، اما درنهایت با مساعدت مدیران شبکه 3 و آقای شفیعی، عسگرپور انتخاب شد.
نعمتالله تصریح کرد: در همان دو ـ سه جلسهای که من و آقای عسگرپور همدیگر را دیدیم، آنقدر این آدم به من انرژی مثبت داد و به حدی بیآزار بود که نظرم به کلی درباره همکاری با او تغییر کرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم