شهرک‌های اسرائیلی با دلارهای آمریکایی

اما اتکس برای دوباره وارد شدن به این مناطق و شهرک‌ها شگردهایی کوچک دارد. به عنوان مثال از آنجایی که هر شهرک یک بازارچه دارد، به هنگام پرسش نگهبانان شیلو در مورد مقصد با بی‌حوصلگی پاسخ می‌دهد: بازارچه و نگهبان هم البته پاسخ او را باور می‌کند و در فولادی شیلو را می‌گشاید.

اما پس از طی چند صد متر، اتکس به جای بازارچه آنچه را به دنبالش بود پیدا می‌کند یعنی همان تابلو: آپارتمان‌های 10واحدی. اتکس می‌گوید: این فونداسیون‌ها از دسامبر گذشته در حال ساخت هستند و سپس روی دکمه دوربینش فشار می‌دهد. بدین صورت او مدرکی دیگر دارد که ثابت می‌کند بر خلاف آنچه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی از نوامبر گذشته ادعا می‌کند، ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین به هیچ عنوان متوقف نشده است. جالب آن که رژیم صهیونیستی ساختمان‌های عمومی از قبیل کنیسه‌ها و مهدکودک‌ها را از شمول این توقف خارج کرده و اجازه داده است که خانه‌های مسکونی نیمه کاره کامل شوند.

اما قبل از این تصمیم کابینه، مدیریت شهرک ساماریا واقع در شمال کرانه باختری با ساخت 1600 واحد ساختمانی یعنی نزدیک به 10 برابر بیشتر از سال قبل از آن موافقت کرده بود و براساس آخرین تحقیقات اتکس این ساخت و سازها بعد از تصویب به اصطلاح تعلیق ساخت شهرک‌های جدید شروع شده‌اند. به گفته این فعال چپگرا حداقل 46 شهرک از 120 شهرک رسمی در حال ساخت است. صحبت از تعلیق، لطیفه خنکی پیش نیست.

جالب آن که چند هفته پیش باراک اوباما در دیدار با نتانیاهو در واشنگتن از تلاش‌های وی برای توقف ساخت شهرک‌ها تجلیل کرد. این اقدام رئیس‌جمهور آمریکا برای رهبران فلسطینی در رام‌الله نشانه‌ای است از آن که ساخت غالب این شهرک‌ها در واقع مرهون تغییر و تحول در سیستم مالیات آمریکاست. بر پایه گزارش روزنامه نیویورک تایمز هر یک از گروه‌های سازنده شهرک‌ها طی 10 سال گذشته بیش از 200 میلیون دلار به جیب زده‌اند و این پول‌ها در واقع از سوی بنیادهای به اصطلاح خیریه و فرهنگی است که در آمریکا فعالیت دارند و از خزانه آمریکا کمک‌های مالی کلان دریافت می‌کنند و تخفیف‌های کلان مالیاتی نصیبشان می‌شود.

حال این پرسش پیش می‌آید که آیا این بنیادها تخفیف‌هایی دریافت می‌کنند که آشکارا اهدافی را در سیاست خارجی دنبال کنند؟ اگر خواسته‌های آنها خط مشی دولت آمریکا را تغییر دهد چه اتفاقی می‌افتد؟ البته مسوولان این بنیادها چنین مساله‌ای را تکذیب می‌کنند. به عنوان مثال ساندرا باراس، نماینده کمیته دوستان مسیحی اسرائیل مستقر در کلرادو و یکی از همان نهادهای غیردولتی که از تخفیف‌های مالیاتی سود می‌برد، می‌گوید: ما هیچ فعالیت تبلیغاتی سیاسی نداریم و هیچ راه حل سیاسی برای مشکلات خاورمیانه ارائه نمی‌کنیم. حمایت‌های ما از اسرائیل، حمایت‌هایی ایدئولوژیک و بر پایه انجیل است.

استیون اورلو، رئیس بنیاد اسرائیل متحد واقع در نیویورک هم اظهارات مشابهی دارد. نهاد تحت مدیریت وی هم از جمله نهادهایی است که از تخفیف‌های مالیاتی دولتی آمریکا برای کمک به ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین استفاده می‌کند. اورلو می‌گوید: همه فعالیت‌های ما بر روی جلوگیری از رنج و درد یهودیان متمرکز است. البته اروپایی‌ها فعالیت‌های ما را سیاسی می‌دانند، اما ما از آن به عنوان اقدامات بشردوستانه یاد می‌کنیم.

واقعیت این است که این بنیادها به هیچ عنوان حاضر نیستند مساله کشور مستقل فلسطینی را بپذیرند.

حتی اگر رژیم صهیونیستی پروژه شهرک‌سازی‌ها را متوقف کند (که البته امری محال است)، این بنیادهای آمریکایی هستند که به سرعت اعمال نفوذ کرده و به ساخت شهرک‌ها کمک می‌کنند و در واقع کمک‌های قطع شده از سوی دولت را جبران می‌کنند. زمانی که تل‌آویو تصمیم گرفت ساخت خانه‌ها در موسکیوت (شهرک‌نشین کوچکی در نزدیکی مرز اردن) را متوقف کند، بنیادهای دوستان مسیحی و اسرائیل متحد دست به کار شدند و با ارسال ده‌ها هزار دلار به ساخت اقامتگاه‌های موقت اقدام کردند و البته طولی نکشید که توقف رسمی ساخت این شهرک‌ها ملغا شد.

ساندرا باراس می‌گوید: روسای جمهور آمریکا می‌آیند و می‌روند اما اتحاد و اشترکات ما همچنان افزایش می‌یابد. این ابلهانه است که رئیس‌جمهور یکی از بزرگ‌ترین ملت‌های جهان در تصمیم شخصی خانوده‌ای دخالت کند که می‌خواهند در اسرائیل برای خود خانه بسازند.

استیون اورلو هم ادعا دارد که ساخت شهرک‌ها هرگز به عنوان مانعی در برابر مذاکرات صلح خاورمیانه نبوده است: این اوباماست که به این مساله دامن می‌زند. اگر مساله بر سر دیپلماسی در منطقه است باید گفت که دولت اوباما از کفایت لازم برای این کار برخوردار نیست.

بی‌تردید رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نیز در توقف روند صلح خاورمیانه نقشی اساسی دارد. اوباما در آغاز کار قاطعانه خواهان توقف کامل شهرک‌سازی‌ها (از جمله در بیت‌المقدس شرقی) شد. این موضع رئیس‌جمهور آمریکا از نظر برخی فلسطینی‌ها نشان از این داشت که اوباما می‌خواهد قبل از آغاز مذاکرات، رضایت اسرائیل را برای توقف شهرک‌سازی‌ها بگیرد. اما در سپتامبر سال گذشته ظاهرا اوباما نظرش را عوض کرد و ضمن درخواست از اسرائیل برای توقف نصف شهرک‌سازی‌ها، فلسطینی‌ها را به میز مذاکرات فرا خواند و این وضعیت همچنان ادامه دارد. بدین ترتیب اوباما در کوچه ای بن بست دست به مانور می‌زند.

اما با این حال بزرگ‌ترین مشکل ساخت شهرک‌ها در کرانه باختری نیست بلکه مساله اصلی این است که بخش بزرگی از ‌کمک‌های آمریکا به سوی پروژه‌های بزرگ شهرک‌سازی سرازیر می‌شود. مانع اصلی در این میان شهرک‌سازی در منطقه اشغالی شرق بیت‌المقدس به حساب می‌آید. این شهرک مانند حلقه‌ای بخش قدیمی را محاصره می‌کند و بدین ترتیب تقسیم بیت‌المقدس را به دو بخش فلسطینی و یهودی در آینده تقریبا ناممکن می‌سازد.

آریه کینگ 35 ساله روی سقف یک مجتمع 4 طبقه به نام معاله هازیتیم ایستاده است. اعراب ساکن آن حوالی این منطقه را رأس العمود می‌نامند. در پشت ساختمان گنبد طلایی مسجد مسلمانان به چشم می‌خورد. او مؤسس و رئیس بنیاد سرزمین اسرائیل است، یکی از همان سازمان‌هایی که به کمک گروه‌ها و افراد ناشناس زمین‌ها و خانه‌های فلسطینیان را خریدند و در نهایت یهودیان را جایگزین آنان کردند. کینگ افزون بر آن دامادایروینگ موسکوویچ است یعنی همان مولتی میلیونر یهودی آمریکایی که اسپانسر اصلی شهرک‌سازی‌ها در بیت‌المقدس شرقی به شمار می‌آید.

کینگ با صراحت می‌گوید: طبیعتا ما از آمریکا کمک‌های مالی دریافت می‌کنیم و این کاری کاملا قانونی است. جالب آن که سازمان‌های اسرائیلی چپگرا مانند بتسلم و صلح فوری هم به همین ترتیب پول‌های زیادی از آمریکا دریافت و آنها هم می‌توانند از قانون مالیات ایالات متحده بهره‌مند شوند. کینگ یا همان دلال یهودی تأکید دارد که قانون را رعایت می‌کند البته قانون اسرائیل را! از دیدگاه وی این‌که بیت‌المقدس شرقی از نظر حقوق بین‌الملل یک منطقه اشغال شده به شمار می‌آید اعتباری ندارد: زیرا ما در اورشلیم، یودئا و ساماریا هرگز چیزی به نام کشور فلسطین نداشته‌ایم و به همین خاطر منطقه اشغال شده اصلا موضوعیت ندارد(؟!)

کینگ براحتی راه حل دو کشور را به باد تمسخر می‌گیرد و از اوباما به دلیل نام دومش به عنوان ملک حسین نام می‌برد و می‌گوید: او یک مسلمان (؟!) و ضدیهود است و از یهودی‌ها نفرت دارد. جالب آن که کینگ از نتانیاهو هم به بدی یاد می‌کند: آدم ضعیفی است که به مردم ضرر می‌زند. نتانیاهو در اولین دوره نخست‌وزیری در پایان دهه 90 برای ملاحظه حال آمریکا پروژه‌های شهرک‌سازی را متوقف کرد. کینگ سپس دهانش را تا بناگوش باز می‌کند و آن 66 آپارتمان جدید را نشان می‌دهد که در نوامبر گذشته آماده شدند: تنها باید صبر پیشه کرد تا زمان همه مشکلات را حل کند.