در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
او پس از مهاجرت به تهران به کارگاه نقاشی جلیل ضیاءپور رفت که آن موقع پاتوق هنرمندان نوگرای ایران بود. محصص پس از تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا به ایتالیا رفت (سال 1333) تا در آکادمی هنر رم تحصیلاتش را ادامه بدهد. در همین دوران بود که او با فورچو فراتزی، نقاش مشهور ایتالیایی آشنا شد.
محصص جزو هنرمندانی بود که فعالیتهای هنریشان به یک رشته محدود نمیشد. او علاوه بر نقاشی، از همان سالهای جوانی در حوزههای دیگری چون دوبله فیلم، ترجمه نمایشنامه و حتی کارگردانی تئاتر هم فعالیت میکرد.
محصص در اوایل دهه 40 به ایران بازگشت تا فعالیتهای هنریاش را در کشور پی بگیرد.
او که دانشآموخته غرب بود، توانست در نقاشیهایش قرائتی تازه از سنت تصویرگری شرق را به نمایش بگذارد. این رویکرد، رویکردی بود که در آن زمان نقاشان دیگری چون حسین زندهرودی و محسن وزیریمقدم نیز پی گرفته بودند تا هنر مدرن ایران را از دل تلفیق تکنیکهای نو با سنتهای شرقی به وجود آورند.
این رویکرد البته خاص هنر نقاشی نبود و در سایر گرایشهای هنری نیز چنین رویکردی دیده میشد، گروه تئاتر هنر ملی نیز در حوزه تئاتر با همین رویکرد شکل گرفت و فعالیتهایش منتج به شکلگیری نمایشنامهنویسی ایرانی شد. این اتفاق البته بیش از این هنرها در حوزه معماری، شعر و داستان نیز رخ داده بود.
محصص(طبق پیام تسلیت خانه هنر)هنرمندی است که اگر در سکوت ابدی هم فرو رود، نقش ماندگارش در نقاشی مدرن و معاصر ایران فراموش شدنی نیست. روحش شاد و یادش گرامی.
رضا عظیمی / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: