فرزندان به دنبال تأمین نیازهای خود هستند. هرچه بزرگتر میشوند، انتظارات و نیازهای آنها نیز نمایانتر میشود. اگر پدر و مادر بدرستی آنها را درک نکنند و نیازهای عاطفی و مادی آنها تأمین نشود و محدودیتهایی را برای آنها مقرر کنند، نارضایتی فرزند آغاز میشود. آنها انتظار دارند والدین در هر صورت به رشد شخصیتی آنها نیز اهمیت بدهند.
علت دیگر دوری فرزندان از والدین، شرایطی است که والدین برای آنها فراهم میکنند. همانطور که فرزندان در محیط بیرون تأثیرپذیر هستند، شرایط و جو منزل هم بر آنها موثر است. خیلی از والدین، با بحث و جدل و استرسهای متوالی در منزل، فرزند را تحت فشار روحی قرار میدهند. با این اوضاع آنها نمیتوانند بدرستی بر درس یا فعالیتهای مفید خود در منزل تمرکز کنند. همچنین باوجود شرایط نه چندان مناسب محیط بیرون از منزل، همچون افراد و دوستان ناباب که آنها را همیشه به راه خطا میکشانند، نباید فرزند خود را در تنگنا بگذارید چون در این حالت است که اهانت و بیحرمتی به والدین، از جانب او آغاز میشود و آنها را اشخاصی خودخواه و بدون ملاحظه میخواند.
ایجاد رابطهای محبتآمیز در مواردی ساده است، ولی زمان میبرد. شما برای ایجاد عاطفه و محبت با فرزندان خود همواره باید صبور باشید. به آنها عشق بورزید، برای آنها وقت بگذارید و آنها را درک کنید. به صحبتهای آنها گوش فرا دهید. آنها را تشویق کنید تا از دوستان ناباب خود دوری کنند و در این راه از هیچ کمکی دریغ نکنید. آنها را در پیشرفت درس و به سرانجام رسیدن اهدافشان یاری کنید. بکوشید شرایطی را فراهم آورید که رشد شخصیتی آنها در جهتی مثبت ادامه یابد.
وقتی فرزندتان به حمایت، گوشهای شنوا و در مواردی شانههای شما برای گریه کردن نیاز دارد اما شما سعی میکنید با فاصله گرفتن از او وی را کنترل کنید، هرگز انتظار نداشته باشید که عشق شما را درک کند و احساسی متقابل داشته باشد!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم