مقاومت در برابر آزادسازی سواحل خزر

آزادسازی سواحل خزر که در دولت نهم مطرح شد، پایان برنامه چهارم توسعه را آخرین مهلت برای اجرای کامل آن تعیین کردند، اما آنچه اکنون و پس از پایان برنامه چهارم در سواحل خزر دیده می‌شود هیچ نشانی از آزادی سواحل خزر و رعایت حریم 60 متر ندارد. این در حالی است که مجموعه دولت و مجلس بر سر آزادسازی سواحل خزر توافق نظر دارند. به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، طبق آمار، ساحل 600 کیلومتری خزر در ایران اکنون با ساخت و ساز ویلا و مجتمع‌های مسکونی تصرف شده‌ است که قریب به 80 درصد ویلاها و مجتمع‌های اقامتی در اختیار بخش دولتی و مابقی خصوصی است. لیکن دولت نهم هم که آزادسازی سواحل خزر را در فهرست برنامه‌های مهم خود جای داد طی سال‌های 85 تا 88 نتوانست مناطقی که در اختیار زیرمجموعه‌های خود بود را آزادسازی کند و این طرح بزرگ در میان هیاهوها گم شد.
کد خبر: ۳۴۱۴۷۵

کارشناسان گردشگری معتقدند حدود 90 درصد از گردشگران با انگیزه گذراندن اوقات فراغت به مازندران و گیلان سفر کرده و از این تعداد نزدیک به 80 درصد، استفاده از دریا را در اولویت سفر خود قرار می‌دهند. این در حالی است که تنها کمتر از 35 درصد از این مسافران و گردشگران، موفق به ورود به ساحل شده و 10 درصد در نهایت توانسته‌اند شنا کنند.

محرومیت عامه مردم از سواحل خزر در شرایطی است که به استناد مواد حقوقی سواحل دریای خزر جزو منابع ملی به شمار آمده و هر گونه دخل و تصرف در آن غیرقانونی است، دریای خزر باید تا 60 متری سواحل آزاد بوده و عموم بتوانند از آن استفاده کنند.

گسترش آلودگی‌های زیست‌محیطی

در کنار لزوم بهره‌مندی عموم مردم از سواحل شمالی کشور، آنچه ضرورت آزادسازی سواحل را بیشتر نمایان می‌کند، گسترش آلودگی‌های زیست محیطی است. چنان که تجاوز به حریم دریا باعث شده حجم قابل توجهى از پساب‌هاى خانگى و واحدهاى خدماتى و رفاهى وارد آب دریا شود و در بسیارى از نقاط تخریب و نابودى مصب رودخانه‌ها را به دنبال داشته باشد.

«انوشیروان محسنی بندپی»، نماینده نور و محمدآباد و عضو فراکسیون محیط زیست در مجلس با اشاره به این که طبق برنامه چهارم توسعه، دولت وظیفه داشت تمامی وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی را به شکلی ساماندهی کند که تا پایان این برنامه، صددرصد از حریم دریا عقب‌نشینی کنند، گفت: «تاکنون هیچ دستگاه دولتی هیچ اقدامی در این مورد انجام نداده است.»

این نماینده مجلس در مورد آلودگی روزافزون دریای خزر اظهارکرد: «هم‌اکنون فاضلاب‌های خانگی و صنعتی بدون هیچ تصفیه‌ای مستقیما به رودخانه‌های منتهی به خزر یا خود دریاچه خزر می‌ریزند و به دلیل شرایط خاص خزر که امکان ارتباط با سایر دریاها و آب‌های آزاد را ندارد، آلودگی‌های موجود باعث شده است تا اکسیژن موجود در این دریاچه کاهش یابد.»

آزادسازی نوار ساحلی

اسداله عباسی، رئیس فراکسیون گردشگری مجلس شورای اسلامی نیز با تاکید بر این‌که نوار ساحلی خزر باید آزاد شود، گفت: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری توانست بخشی از مناطق را آزاد کند ولی با این حال در اجرای طرح به طور کامل موفق نبود.

این در حالی است که این طرح باید در اولویت باشد چراکه سواحل دریا متعلق به همه مردم است. وی افزود: به غیر از مالکان خصوصی متاسفانه بسیاری از دستگاه‌های دولتی هم بخش‌های زیادی از سواحل دریا را تصاحب کرده و در قالب اردوگاه‌ها و مجتمع‌های تفریحی اختصاصی اقدام به ساخت و ساز کرده‌اند.

در نتیجه عامه مردم قادر به دسترسی به بخش‌های زیادی از سواحل خزر نیستند. نوار ساحلی باید آزاد شود و به مانند دیگر منابع طبیعی در اختیار مردم قرار گیرد. در این زمینه در اسرع وقت جلسه‌ای را با مسوولان سازمان خواهیم گذاشت و از آنها در مورد موانع احتمالی آن سوال خواهیم کرد.

ازجمله اقداماتی که تاکنون برای آزادسازی سواحل خزر صورت گرفته است تخریب 4 باب مغازه در ساحل فرح‌آباد ساری است که با تخریب آنها چیزی کمتر از 10 متر از ساحل 600 کیلومتری خزر آزاد شده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها