اتفاق روز

پرواز ویجر 1 به فراسوی منظومه شمسی

بیش از 3 دهه پیش شرایط خاصی در منظومه شمسی پیش آمد و در آن اکثر سیارات بیرونی منظومه شمسی در یک راستا قرار گرفتند. این فرصت مناسبی بود تا ناسا ماموریتی دو قلو را آغاز کند که اصطلاحا به تور بزرگ منظومه شمسی معروف شد. در این ماموریت دو فضا پیمای ویجر 1 و 2 از این فرصت استثنایی استفاده کردند و با گذر از نزدیک سیارات بیرونی – غیر از پلوتون- توانستند مجموعه بی‌نظیری از اطلاعات را به سوی زمین ارسال کنند. این اطلاعات بود که نگرش ما به همسایه‌های کیهانی خودمان را تغییر داد. 33 سال پس از آن روز، سه‌شنبه این هفته فضا پیمای ویجر 12 هزارمین روز فعالیت خود در فضا را جشن گرفت. این فضاپیمای قدیمی تاکنون 5‌/‌22 میلیارد کیلومتر در فضا مسافرت کرده است و اکنون در آستانه خروج از منظومه شمسی قرار دارد.
کد خبر: ۳۴۰۴۶۶

این فضاپیما به این ترتیب پس از دو قلوی خود، دومین ساخته دست بشر است که مرزهای منظومه ما را پشت سر می‌گذارد و قدم در محیط میان ستاره‌ای خواهد گذاشت. زمانی که این ماموریت طراحی می‌شد، دانشمند برجسته و سیاره‌شناس معروف، کارل ساگان با علم به این‌که این سفینه‌ها قدم در محیط میان ستاره‌ای خواهند گذاشت لوحی را روی آن نصب کرد که منشا آن را مشخص می‌ساخت. کارل ساگان امیدوار بود اگر طی هزاران سال آینده زمانی این سفینه به جایی برسد که تمدنی هوشمند وجود دارد آنها بتوانند منشا ویجر را بفهمند. کارل ساگان زمانی که ویجر 1 در سال 1990 از مرزهای سیاره‌ای منظومه شمسی گذشت، فرمانی را به سفینه مخابره کرد و مطابق آن سفینه دوربین‌های خود را چرخاند و از زمین و دیگر سیارات پشت سرش عکاسی کرد. این عکس که به نقطه معلق آبی مشهور شد، همه سیاره ما را در قالب نقطه‌ای کوچک و کم سو در دل تاریکی فضا نشان می‌داد و یکی از تاثیر گذارترین تصاویری شد که بشر تا کنون تهیه کرده است.

اینک ویجر 1 که سفر خود را در اعماق فضا ادامه می‌دهد، همچنان زنده است و پالس‌های حیاتی آن را هنوز می‌توان شنید.

پوریا ناظمی ‌/‌ دبیر گروه دانش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها