سرمربی برزیلی و معروف تیم ملی آفریقای جنوبی که تیمش در روز آخر پیکارهای گروه اول جام 1ـ2 بر فرانسه چیره شد و در صورت زدن 2 گل دیگر همراه با اروگوئه بالا میرفت، میگوید: «بله، ما بالا نرفتیم و روی این واقعه مانور خبری زیادی داده شده؛ اما من این را نه یک شکست و ناکامی بلکه یک موفقیت میدانم. وقتی من بعد از یک دوری 19 ماهه به ژوهانسبورگ بازگشتم و از نو سکاندار تیم ملی آفریقای جنوبی شدم، این تیم در جدول جهانی فیفا بشدت پایین آمده و اوضاع بسیار تیره بود؛ اما ما بسرعت قدمهای بلندی را در راه احیا برداشتیم و در پی آن در مرحله پایانی جام جهانی، حاصل زحماتمان آشکارتر شد و واقعا خوب کار کردیم. اینک تیم ما هویت یافته و به درجاتی بالا و غیرقابل انکار رسیده است. آنچه بسیاری از نفرات این تیم همانند من احساس میکنند، حس غرور و بیداری است. ما در این مسابقات یک تساوی قابل قبول با مکزیک، شکستی بد در مقابل اروگوئه و بردی تحسینبرانگیز در برابر فرانسه داشتیم و مجموعه اینها، اصلا نتایج بدی نیست. آفریقای جنوبی در سالهای اخیر جایی در هرم فوتبال قاره آفریقا نداشت؛ اما در این پیکارها بسیار خوب ظاهر شد و اعاده حیثیت کرد و چیزی فراتر از باور بسیاری از کارشناسان شد.»
پرییرا که در دوران طولانی دوریاش از ژوهانسبورگ به وضعیت همسر بشدت بیمارش رسیدگی میکرد و در بازگشت جای ژول سانتانا، هموطن بشدت ناموفق خود را در تشکیلات فوتبال آفریقای جنوبی گرفت، مدعی است صرفنظر از مسائل و مشخصههای فنی یک عامل که تیم وی در رقابتهای اخیر کم داشته، خوشاقبالی بوده است.
از نظر مردی که در سال 1994 کشور زادگاهش ـ برزیل ـ را فاتح جام جهانی کرد و تا به حال 5 کشور متفاوت را در مراحل نهایی جامهای جهانی هدایت کرده است، اوج این بداقبالیها در همان دیدار با فرانسه بوده، هنگامی که در لحظات حساس و در شرایطی که بافانا بافانا برای زدن گلهای بعدیاش به قصد صعود به مرحله بعدی تلاش میکرده، توپ را به تیر دروازه رقیب کوبیده است. حال آن که یک گل اضافی در آن دقایق خطیر میتوانسته است مقدمهای بر زدن گل چهارم تیم آفریقایی نیز باشد.
پرییرا میگوید: «ما هرآنچه از دستمان برمیآمد انجام دادیم، اما این نهایت چیزی بود که از ما میشد انتظار داشت. این را با توجه به شرایط و امکانات و مشکلاتمان میگویم. من بسیار خوشحالم که در روز پا یانی رقابتهای گروهمان و بعد از مسابقه واپسینمان جاکوب زوما (رئیسجمهوری آفریقای جنوبی) هم به جمع ما آمد و حتی سری به رختکن ما نیز زد. او برای تشکر از زحمات نفرات تیم آمده بود و از آن طریق روحیهای عالی به ما بخشید. حتی او هم قبول داشت که تیم ملی آفریقای جنوبی بعد از نمایش ضعیفش در برابر اروگوئه، بهترین بازی ممکن را در مقابل فرانسه ارائه داده و واقعا شایسته صعود از گروهش بوده است.»
در ادوار قبلی جامهای جهانی همان طور که قبلا نیز نوشتیم، هرگز کشور میزبان در صعود به مرحله دوم مشکل لاینحلی نداشت و به هر شکل از این مرحله عبور میکرد؛ اما این بار چنین نشد و بافانا بافانا بالا نرفت. با این حال پرییرا که پیشینه رهبری تیمهای ملی کویت و عربستان را هم در مرحله پایانی جامهای جهانی دارد، این را نه یک نقصان و عیب، بلکه بازتاب قابل قبول و نتیجه نهچندان منفی کوشش شاگردانش در تورنمنتی میداند که کمتر تیمی در آن حاشیه امنیت داشت.
پرییرا میگوید: «خوشبختانه در جریان این رقابتها بیشترین و بهترین حمایت از تیم ما صورت گرفت و ما در این زمینه هیچ کم و کسری نداشتیم. به لحاظ فنی نیز بافانا بافانا صعودی محسوس در یک سال اخیر داشت و مجددا تیمی قابل حساب شد و به آفریقا به گونهای اعتبار بخشید. من از آنچه در فوتبال این کشور طی سالهای زندگیام صورت گرفته، راضیام.»
پرییرا مدعی است دوره جهانگردیهایش تمام شده و ابتدا تا پایان سال جاری استراحت میکند و سپس به کار در برزیل خواهد پرداخت و تا پایان عمر در هیچ کشور دیگری کار نخواهد کرد. با این حال پرییرا میگوید: «هر اتفاقی هم بیفتد، من همیشه آفریقای جنوبی را با خاطراتی خوش در ذهن خود حک خواهم کرد و این امر را هرگز فراموش نمیکنم و بافانا بافانا را هیچگاه از یاد نخواهم برد. این تیمی است که همچنان رو به پیشرفت دارد و خواهید دید که از این هم بهتر خواهد شد.»
منبع: سایت fifa.com
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم