سرنوشت بازیگران سینمای ایران در سن و سال پیری سرنوشتی یکسان و غم‌انگیز است. بعد از جوانی که تا چشم به هم بزنی می‌گذرد، آنها با رسیدن به میانسالی و پیری به جبر سینما به حاشیه رانده می‌شوند و به جای انتخاب نقش‌ها، منتظر می‌مانند تا شاید روزی دستیار کارگردانی آنها را به خاطر بیاورد و نقشی خنثی، کم‌تحرک و عادی را که قرار است ترسیم کننده شخصیت یک پدر یا پدر بزرگ باشد به آنها پیشنهاد کند.
کد خبر: ۳۳۵۷۵۳

 بعد از آن هم گلایه‌های آن بازیگر است که نقل مجالس می‌شود، اما در مورد بازیگری مانند «عزت‌الله انتظامی» این رویه فرق می‌کند. او بازیگری است که با کارنامه پُر بار خود ثابت کرده اهل تسلیم شدن به شرایط سینما نیست و حتی زمانی که نقش‌هایی کوتاه را به عهده گرفته، به این نقش‌ها جان و مفهومی تازه بخشیده است. گذشته از نقش‌های مشهور او در فیلم‌هایی مانند: «گاو»، «حاجی واشنگتن»، «کمال‌الملک»، «اجاره‌نشین‌ها»، «ناصرالدین‌شاه آکتور سینما»، «روز فرشته»، «روسری آبی»، «ستاره بود» و چند فیلم دیگر، استاد انتظامی در فیلم‌های بسیاری نقش‌هایی را بازی کرده که از نظر عنوان‌بندی سینمایی شاید نقش دوم یا سوم بوده‌اند، اما حضور او اعتباری ویژه به این نقش بخشیده است. مرد رِند فیلم «دایره مینا»، مرد ارمنی فیلم «گراند سینما»، وکیل پیگیر «هامون»، پیرمرد گوشه‌گیر فیلم «خانه خلوت»، پدر مهربان «روز واقعه»، پدر تنهای فیلم «خانه‌ای روی آب»، مرد شیاد فیلم «دیوانه‌ای از قفس پرید»، خلافکار از رده خارج فیلم «حکم»، چاه کن فیلم «مینای شهر خاموش»، پیرمرد خلافکار فیلم «شب» و... نقش‌های ماندگاری است که انتظامی در طول سال‌هایی که گذشته، به آنها جان داده است. ترکیبی از نگاه مهربان، با بغضی که همیشه انگار منتظر ترکیدن است، ویژگی‌هایی است که در همه این نقش‌ها تکرار شده. حتی وقتی انتظامی نقش شخصیتی ضد قهرمان را هم به عهده گرفته، باز هم باعث نشده که ما به عنوان تماشاگر با شخصیت او همذات پنداری نکنیم. امروز روز تولد عزت الله انتظامی است. هنرمندی که در سینمای ایران لقب «آقای بازیگر» را دارد و یکی از بهترین سازندگان موسیقی متن کشورمان ـ مجید انتظامی ـ را از خود به یادگار گذاشته است. هشتاد و شش سالگی استاد انتظامی را گرامی می‌داریم.

رضا استادی‌‌/‌‌ گروه فرهنگ و هنر

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها