گورهای بهرام به خانه برنگشته‌اند

حضور دیگر گونه‌های ارزشمند نظیر کاراکال، زاغ بور، هوبره، جبیر و... ارزش اکولوژیکی این زیستگاه پهناور را دوچندان می‌کند و تماشای حیات وحش بخصوص گونه‌های در معرض تهدید نظیر گورخر ایرانی، هوبره و زاغ بور در این منطقه به سادگی امکان‌پذیر است.

اما در پی وقوع خشکسالی‌های مکرر استان فارس، منابع غذایی و آبی برای زیستمندانی که در منطقه بهرام گور می‌زیستند رو به کاهش رفته و وحوشی مانند گورخرهای ایرانی به ناچار خانه خود را ترک کرده و با پیمودن راهی 100 کیلومتری خود را به مناطقی نظیر شهر بابک، هرات و حاجی‌آباد می‌رساندند تا بتوانند برای خود مامنی بیابند.

بر این اساس این حیوانات چند فصلی را در این مناطق سپری کرده و با بهتر شدن شرایط به بهرام گور بازمی‌گشتند، اما این امر که باید اوایل خردادماه رخ می‌داد تاکنون صورت نگرفته و گورهای بهرام گور هنوز به خانه بازنگشته‌اند.

رئیس محیط زیست شهرستان نی‌ریز فارس در این رابطه گفت: 40 راس از گورخرهای بهرام گور در هرات و شهر بابک و 10 راس در حاجی‌آباد بندرعباس مشاهده شده. در حالی که باید از اوایل خردادماه به منطقه حفاظت شده بهرام گور بازمی‌گشتند، اما تاکنون یک راس هم به خانه بازنگشته است.علیرضا فرخی افزود: از دلایل مهاجرت آنها می‌توان به کمبود آب و علوفه در پی وقوع خشکسالی و کاهش بارش‌ها اشاره کرد و با توجه به این که وضعیت خشکسالی در این منطقه نگران‌کننده است تاکنون این زیستمندان بهرام گور به منطقه حفاظت شده بازنگشته‌اند.

وی با اشاره به اتمام فصل مهاجرت برخی از پرندگان که به بهرام گور مهاجرت کرده بودند بیان کرد: تعداد قابل توجهی از پرنده سهره پیشانی سرخ که از کوه زاگرس در زمستان به بهرام گور آمده بودند با توجه به پایان فصل مهاجرت آنها منطقه بهرام گور را ترک کرده و به زادگاهشان بازگشتند.استان فارس تا پیش از خشکسالی بسترهای مناسب را برای حوزه گردشگری در بخش طبیعت‌گردی داشت که با وقوع این پدیده طبیعی بسیاری از تالاب‌های استان فارس با خشکی مواجه شد.در این راستا آنچه که می‌توانست حوزه طبیعت‌گردی استان را همچنان حفظ کند زیستمندانی نظیر جبیرها، گورخرهای بهرام گور و وحوشی از این قبیل بودند که می‌توانست کانونی برای جلب طبیعت‌گردان به شمار رود.

اما زمانی که این وحوش نیز برای دسترسی به آب و غذا دچار مشکل باشند به طور طبیعی زادگاه و خانه خود را ترک خواهند کرد همانند مشکلی که برای گورخرهای بهرام گور پیش آمده و به این ترتیب فرصت طبیعت‌گردی استان فارس را نیز با خود از فارس به سایر استان‌ها خواهند برد.

آنچه طی این مدت برای مناطق حفاظت شده‌ای مثل بهرام گور رخ داده را می‌توان حاکی از عدم رسیدگی مسوولان استانی به حوزه‌های مذکور قلمداد کرد که اگر اعتبارات مناسب و طرح‌های کاملی برای این مناطق تدوین شده بود شاید این زیستمندان دلیلی برای ترک خانه خود نمی‌دیدند.