آنها براساس برنامهریزیهای قبلی که از سوی محققان و سازندگانشان انجام شده تصمیمات محدودی میگیرند. البته این دوران را میتوان به عنوان عصر گذار به سوی نسل آتی ماشینآلات هوشمند و تصمیمگیرنده به شمار آورد. به نظر میرسد بشر تصمیم دارد تکیه زیادی بر روباتها داشته باشد. بتازگی نیز نخستین روبات انسان نما توسط ناسا رونمایی شد تا راهی ایستگاه فضایی بینالمللی شود. این روبات ساکن همیشگی این ایستگاه فضایی خواهد بود. روباتها به اعماق اقیانوسها نیز راه یافته و مهندسان از آنها برای شناسایی بقایای کشتیهای غرق شده و کشف گونههای جدید گیاهی و جانوری نیز استفاده میکنند.
با این حال بشر دوست دارد آنها را هر چه بیشتر به ساختاری هوشمندتر نزدیک کند تا بتوانند در شرایط خاص و غیر قابل پیشبینی نظیر وقوع زمینلرزههای مخرب یا نظایر آن، تصمیمگیریهای درستی داشته باشند. این نگرش موجب شده تا در بیش از یک دهه گذشته قدرتهای نوظهوری در کنار چند قطب اصلی علوم روباتیک دنیا از جمله ژاپن قد علم کنند.
در اروپا کار روی پروژه روباتهای نسل جدید عمدتا با همکاری چند کشور انجام میشود. در آسیا نیز کشورهایی همچون هند و چین حرفهای تازهای در این زمینه برای گفتن دارند. تلاش جهانی که روز به روز ابعاد جدیتری به خود میگیرد نشاندهنده این است که روباتها فراتر از آنچه که از پیش تصور میشده است قابلیتهای اجرایی و تاثیرگذار بر زندگی انسانها دارند. یکی از مهمترین اهدافی که در زمینه توسعه علوم روباتیکی مطرح شده به استفاده از آنها به عنوان همنشینانی قابل اطمینان برای افراد مسن و سالخورده بازمیگردد.
در ژاپن که یکی از قطبهای برتر علم روباتیک دنیا به شمار میآید نمونههایی از این روباتها ساخته شده و حتی برخی از آنها راهی خانهها نیز شدهاند. اما شاید قضاوت کردن درباره آنها کمی زود باشد. باید همچنان منتظر ماند و طی یک تا 2 دهه آینده شاهد شکوفایی نسل جدید و ارتقاء یافته این ماشینآلات همه فن حریف بود.
* مقالهنویس نشریه Popular Science
مترجم: سعید حسینی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم