2ـ بدون تعارف باید اذعان کرد، هنگامی طرحهای امنیت اجتماعی قابلیت پاسخ به دغدغههای مردم را خواهد داشت که سازوکارهای مربوط به آن نیز پیشبینی شده باشد و تعامل و هماهنگی بایسته و مطلوبی میان پلیس و قوه قضاییه صورت گرفته باشد و اینگونه نباشد که این مجرمان پس از دستگیری به دلیل خلأ قانونی - که نمونه بارز آن درخصوص موادمخدر صنعتی از قبیل شیشه وجود دارد- بلافاصله آزاد شوند.
3ـ مقابله با سوداگران مرگ نیازمند عزم ملی و مشارکت مردم و سازمانها و نهادهای مختلف است و پلیس به صورت یکجانبه قادر به حل این معضل نخواهد بود؛ اکنون در بسیاری اوقات پس از گزارش مردمی و دستگیری قاچاقچیان، آنها به فاصله چند روز آزاد میشوند، در چنین فضایی، عملا مشارکت مردم در همیاری و همکاری با پلیس رنگ میبازد و ناامیدی مردم از تاثیرات مثبت اقدامات پلیس و جری شدن مجرمان را به دنبال خواهد داشت.
4ـ همین چند روز پیش بود که رئیس پلیس مبارزه با موادمخدر ناجا از دستگیری 2745 نفر در رابطه با موادمخدر صنعتی اطلاع داد و با اعتراض به آزادی 2000 قاچاقچی شیشه کاهش شدید قیمت موادمخدر صنعتی (شیشه) را مورد انتقاد قرار داد.
حال تنها پس از گذشت چند روز، این پرسش وجود دارد که از این تعداد افراد دستگیر شده یعنی 2745 نفر چه تعداد از آنها همچنان در زندان هستند و آیا مجازات ارائه شده آنقدر بازدارنده بوده است تا قاچاقچیان به خود جرات تکرار جرم را ندهند؟
5ـ فراموش نکنیم تا زمانی که ساختارهای قانونی درخصوص برخورد با قاچاقچیان موادمخدر ایجاد نشود و مجازاتها بازدارنده نباشد، تنها وقت پلیس، هزینه دولت و سلامت جامعه هدر میرود.
ناصر صبوری / دبیر گروه حوادث
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم