نمایشگاه کتاب فیزیکی یا مجازی؟

بیست‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در حالی به‌پایان رسید که در آن گام‌هایی برای پیاده‌سازی تجارت الکترونیکی (مانند ارائه کارت خرید الکترونیکی و امکان پرداخت از طریق خودپرداز) برداشته شده بود و البته این جای قدردانی دارد. اما اصولا در چنین نمایشگاهی کاستی‌ها و معایب بیشتر به‌چشم می‌آیند تا تلاش‌ها و فواید آن. هرچند در سال‌های گذشته شاهد کاستی‌هایی در ارائه خدمات (مانند خدمات بانکی، بهداشتی، پزشکی، ایمنی، آمدوشد و...) بوده‌ایم.
کد خبر: ۳۲۸۷۶۵

اما از حق نگذریم، دیگر برپایی نمایشگاه‌های داخلی از حداقل کیفیت برخوردار است. اما نکته اینجاست که باز هم این همه تلاش و برنامه‌ریزی و صرف هزینه کفاف نمی‌دهد و با کمی تغییر هوا و اندکی ازدحام جمعیت یا یک مساله پیش‌بینی نشده، سازوکار نمایشگاه مختل می‌شود. پس ایراد کار کجاست؟

مساله اینجاست که گویا هنوز فلسفه وجودی و دلیل برپایی چنین نمایشگاهی برای برخی از مردم و مسوولان روشن نیست؟ آیا این یک فروشگاه بزرگ کتاب است که در آن برخی از ناشران تخفیف می‌دهند؟ آیا یک جشنواره فرهنگی است و در نهایت می‌خواهیم آمار بدهیم که فلان‌قدر بازدیدکننده داشته‌ایم و بهمان‌قدر کتاب فروخته‌ایم؟ آیا مسوولان فنی و فرهنگی از امکانات و سودمندی‌های دنیای مجازی آگاهی کافی دارند؟

آگاهیم که نمایشگاه‌های تخصصی در سراسر جهان برای آشنایی دست‌اندرکاران و علاقه‌مندان همان صنعت با یکدیگر برپا می‌شوند؛ نه برای فروش محصولات به عموم. اگر قرار است که توده مردم از تازه‌های نشر باخبر شوند و کتاب بخرند، آیا بهتر نیست که فقط یک پایگاه وب درست و حسابی ایجاد کنند. چه لزومی دارد که چندصد هزار نفر را طی چند روز بکشانیم به یک مکان مشخص و محدود و مشکلات و مصائب پیرو آن را به‌جان بخریم؟

برپایی چنین وب‌سایتی نه‌خیلی پرهزینه و زمانبر است و نه نسبت به دیگر موارد پیچیدگی خاصی دارد. اگر از همین الان کار را آغاز کنیم، سال آینده همین موقع می‌توانیم آمار بدهیم که فلان‌قدر در وقت و سرمایه هم‌میهنان‌مان صرفه‌جویی کرده‌ایم.

امیرشهاب شاهمیری

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها