امیرحسین ترک زاده در گفتگو با مهر تصریح کرد: رطوبت با وارد کردن آسیب به دیواره بادگیرها موجب سستی و تخریب آرام آن را فراهم می کند و صاحبان املاک نیز برای رهایی از خطر ریزش این سازه بلند آن را یکباره تخریب می کنند.
این کارشناس میراث فرهنگی افزود: علاوه بر این تخریب هر یک از خانه های بافت تاریخی که در جوار یک بادگیر باشد موجب سستی پایه آن خواهد شد و در نهایت به تخریب بادگیر نیز منتهی می شود.
بادگیر از شناخته شده ترین نمادهای معماری ایرانی است و شهر یزد به دلیل قرار گرفتن در دل منطقه ای خشک و کویری و نیاز مردمانش به هوای مطبوع، خاستگاه اصلی آن است، از همین رو یزد را شهر بادگیرهای ایران می دانند اما با این همه آمار دقیقی از تعداد بادگیرهای موجود در این شهر در دست نیست. یزد به دلیل اینکه بیشترین تعداد بادگیرها را در خود دارد به شهر بادگیرها معروف است.
در خانه های یزد به دلیل نوع خاص معماری از ناودان استفاده نمی شود و به همین دلیل از نوعی تغار بر روی پشت بام برای جمع کردن آب باران استفاده می شود که در هنگام بارانهای شدید و پر و سر ریز شدن این تغار موجب ایجاد آسیب به دیوار بادگیر می شود.
ترک زاده با برشمردن عوامل تخریب بادگیرهای شهر یزد اظهار داشت: رطوبت موجود در جداره بالایی سازه ی بادگیر اگر در نهایت به پی برسد کل بادگیر را فرو خواهد ریخت، علاوه بر این تخریب دیواره پشت بند بادگیر نیز موجب ریزش بادگیر خواهد شد.
این کارشناس میراث فرهنگی یزد با اشاره به اقداماتی که برای حفاظت از بافت تاریخی یزد صورت گرفته است، گفت: وضع این قوانین حفاظتی تاثیر بسزایی بر مراقبت از بافت تاریخی یزد شده است چرا که در غیر این صورت تخریبها در این بافت به مراتب بسیار بیشتر از این بود.