نمایش «پروفسور بوبوس» که نوشته الکسی فایکو است از لحاظ اجرا نیزبه ویژه برای مخاطبان جدیتر تئاتر میتواند دیدنی باشد. آتیلا پسیانی با گروه نمایشی بازی در چند سال گذشته آثار زیادی را با گرایش تئاتر تجربی به روی صحنه آورده که بحث و حدیثهای زیادی را در پی خود برانگیخته است. او که در این کار طراحی صحنه را هم بر عهده دارد، در 20 سال گذشته ، 54 نمایش و نمایشنامهخوانی را اجرا کرده و به پشتوانه همین سابقه امروز به یکی از نظریهپردازان و البته فعالان اصلی تئاتر تجربی تبدیل شده است. نقش او در این وادی آن چنان پر رنگ است که بسیاری از گروههای جوانتر به پیروی از او این شکل تئاتر را دنبال کردهاند. تئاتر تجربی در نگاه پسیانی یک «چگونگی» است و یک «چه» نیست. به همین دلیل بیشتر کارهای پسیانی سرشار از جسارت در ابراز فرم و بیرون زدن از قواعد و فرمولهای موجود است. به عبارت دیگر او به طور مدام به دنبال شیوههای مختلف برای بیان نمایشی میگردد و از این رو شیوه تجربیاش از هر فرمولی گریزان است. با این احوال، دیدن نمایش پروفسور بوبوس هم فال است و هم تماشا؛ چرا که از یک سو دارای مولفههای جذاب برای تماشاگر عادی است و از طرف دیگر میتواند نظر و سلیقه مخاطب جدیتر تئاتر را هم به چالش بکشد.
مهدی یاورمنش / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم