نکته قابل تامل این است که بشر در دهههای گذشته و با اقدامات مخربی که انجام داده، نقش اصلی را در شکلگیری این وضعیت ایفا کرده است و اکنون نوبت همان بشر است تا با تکیه بر ایدههای خلاقانه خود، راهی برای گریز از این وضعیت و ترمیم خرابیهای برجای مانده پیدا کند.
در این راستا هرازچندگاهی نشستهای بینالمللی درخصوص مواجهه با شرایط موجود در گوشه و کنار جهان برگزار میشود؛ اما از سوی دیگر دولتها با سرعتی نگرانکننده، اقدامات مخرب زیستمحیطی خود را ادامه میدهند. در این رهگذر، اکوسیستمهای مختلف جهان که بعضی از آنها حقیقتا نادر هستند، براحتی در معرض نابودی همیشگی قرار میگیرند.
در دهههای گذشته برخی اقدامات بشری به شکلگیری دریاچههایی منجر شده است که دقیقه به دقیقه، گاز متان از خود منتشر میکنند. این گاز از جمله گازهای مخرب اتمسفر زمین به شمار میآید و از آن به عنوان یکی از فاکتورهای موثر در تسریع فرآیند تغییرات آب و هوایی زمین نیز یاد میشود.
اکنون و با توجه به شرایط نگرانکنندهای که ترسیم شده است، این پرسش مطرح میشود که آیا نوبت استفاده از ایدههای خلاقانه بشری برای سروسامان دادن به این وضعیت نگرانکننده فرا نرسیده است؟ آیا نباید حداقل بخشی از این ایدهها را برای نجات سیاره مادر و ساکنان آن به کار گرفت؟ مطمئنا یک ایده خوب در این زمینه میتواند همچون چراغ راهی در اختیار کشورهای مختلف جهان قرار گیرد تا از آن به صورت جهانی و همهگیر در جهت ترمیم آسیبهای به وجود آمده استفاده کنند.
زندگی بشر روزبهروز مدرنتر میشود و این همه به لطف ایدههای خلاقانهای است که در زمینه علوم رباتیکی، الکترونیکی و شهرنشینی نوین ارائه میشود؛ اما زمین و محیط زیست آن نیز به این ایدهها نیاز حیاتی پیدا کرده است و شاید تنها با تکیه بر آنها بتوان سیاره زمین را از این بحران خارج کرد.
* سردبیر نشریه Scientific American
مترجم: فاطمه پورمزرعه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم