دانشمندان میگویند افزایش میزان گازهای گلخانهای موجود در جو زمین باعث شده تا دمای میانگین سیاره ما بالاتر رود و با افزایش این روند ، جهان در خطر قرار خواهد گرفت.
برای خوانندهای که در ایران و در میان دهها و صدها مشکل ریز و درشت زندگی روزمرهاش این مطالب را میخواند، شاید حرف زدن درباره این موضوع با حرف زدن از سیارهای دوردست یکسان باشد. مگر ما چه نقشی در گرم شدن زمین داریم و مگر من شهروند چه کاری میتوانم برای این مساله انجام دهم که لازم باشد این موضوع را دنبال کنم؟ به عبارت سادهتر، مساله بزرگ مردم این است که «این موضوع مساله من نیست»!
اما آیا واقعا این موضوع مساله ما نیست؟
به زمستان پرگرمای امسال نگاهی بیندازید. امسال نه خبری از بارش برفهای معروف تهران بود که خیابانها را سپیدپوش کند و نه آن سسرمای استخوانسوزی که تا همین چند سال پیش خاطره آن از زمستانهایمان مانده است. امسال زمستان زمستان نبود و همه ما مردم شهر و روستا اثرات آن را بر زندگی خود دیدیم، همه ما نگران بهار و تابستان هستیم که نکند بارشهای اندک زمستان امسال، تابستانمان را با بحران مواجه کند. برای این زمستان گرم دلایل زیادی ارائه میشود، از چرخههای متناوب اقلیمی گرفته تا اثرات جریانهای مدیترانهای و تغییرات ناشی از گرمایش زمین ما، ریشه این زمستان گرم هرچه باشد، عارضهای از تغییر اقلیم است (تغییر اقلیم نه به معنی جهانی بلکه به معنی تغییر در الگوهای آشنای آب و هوایی) کمترین اثر تغییر اقلیم در چنین رویدادهایی نمایان میشود.
امسال موج سرمای مرگباری که اروپای مرطوب را فرا گرفت، نمای دیگری از این اثرات تغییر اقلیم را نشان داد. چنین رویدادهایی را بیشتر از گذشته تجربه خواهیم کرد، اگر زمین را به حال خود رها کنیم و اتفاقا مسوولیت ما در این میان کم نیست.
سازمانهای جهانی، ایران را در رده 10 کشور اول تولیدکننده گازهای گلخانههای در جهان قرار میدهند. ما شهروندان ایرانی و بویژه ساکنان ابرشهرهای ایران چون تهران، نقشی جدی در تولید گازهای گلخانهای و گرمایش زمین داریم و مسوولیتمان در قبال رویدادهایی که کمترین آنها رویدادی چون زمستان گرم امسال است، به هیچ وجه قابل چشمپوشی نیست.
این مسوولیت زمانی بیشتر میشود که بدانیم با قدمهای سادهای میتوان در مقابل این تغییرات اقلیمی ایستاد. گامهای سادهای مانند استفاده کمتر از وسایل نقلیه شخصی (حداقل در مقیاس تکسرنشینه)، خاموش کردن رایانه به جای استندبای کردن آن، استفاده از شیشههای دوجداره در ساختمان، استفاده کمتر از کیسههای پلاستیکی در خریدهای روزانه و امثال آن اثراتی باور نکردنی در کنترل گرمایش جهانی ایفا میکنند و شاید ما را در آینده در قبال اثرات دردناک تغییرات اقلیمی مصون نگاه دارد.
پوریا ناظمی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم