محققان دانشگاه کالیفرنیا با مطالعه یک دوره گرم آب و هوایی با میزان بالای دی‌اکسید کربن در چندین میلیون سال قبل به این نتیجه رسیده‌اند که تغییرات کند و آهسته نظیر ذوب شدن ورقه‌های یخی باعث تقویت گرمای اولیه ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای شده است. این مقاله که در نشریه NATURE GEOSCIENCE چاپ شده نشان می‌دهد گرمای جهانی قابل توجهی که حدود 5/4 میلیون سال قبل در اوایل دوره‌ای پلیوسن اتفاق افتاد، باعث افزایش نسبتا کوچکی در میزان دی‌اکسید کربن جو زمین شده است.
کد خبر: ۳۱۲۲۸۶

محققان معتقدند این نتایج نشان می‌دهد حساسیت دمای زمین به افزایش دی‌اکسید کربن موجود در جو بیش از چیزی است که قبلا براساس مدل‌های آب و هوایی پیش‌بینی شده است. این مدل‌ها فقط شامل واکنش‌های سریع نسبت به افزایش دی‌اکسید کربن است. دی‌اکسید کربن و دیگر گازهای گلخانه‌ای باعث حبس شدن گرما در جو می‌شود و افزایش دمای جوی و سطح دریاها را در پی دارد. این تغییرات بازخورد نسبتا سریعی دارند و باعث افزایش بخار آب جو، ابرها و یخ‌های دریایی می‌شوند. شاید این دگرگونی مختصر و کوتاه‌مدت باعث ایجاد تغییراتی در درازمدت شود مانند افزایش یخ‌های قاره‌ای، پوشش گیاهی زمین و جریان‌های عمیق اقیانوسی که منجر به افزایش گرمای جهانی می‌شوند.

یعنی این مولفه‌های کند سیستم زمین، شاید باعث تقویت اثر تغییرات کوچک در ترکیب گازهای گلخانه‌ای جو زمین شده باشد. محققان به منظور برآورد میزان دی‌اکسید کربن طی 5 میلیون سال قبل، رسوبات ته‌نشین شده بستر دریا را که از 6 مکان مختلف زمین جمع‌آوری شده بود، مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند اوایل و اواسط دوره‌ای پلیوسن (3 تا 5 میلیون سال قبل)‌ وقتی میانگین دمای جهانی 2 تا 3 درجه از دمای امروز گرم‌تر بود، غلظت دی‌اکسید کربن جو شبیه مقدار امروزی بود، یعنی حدود 30 درصد بیشتر از مقدار آن پیش از دوران صنعتی شدن جهان. از آنجا که هیچ دلیلی وجود ندارد تا زمین در آینده رفتار متفاوتی با گذشته داشته باشد. باید انتظار 2 تا 3 درجه افزایش دما در آینده را داشت، حتی اگر میزان دی‌اکسید کربن را ثابت نگه داریم.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها