در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
صداوسیمای ما در چند ماه اخیر و در روزها و ماههای پرالتهاب بعد از انتخابات تلاش بسیار کرده تا به مخاطبان خود احترام بگذارد و اعتماد آنها را خدشهدار نکند. پخش زنده برنامههایی مانند «رو به فردا» و «دیروز، امروز، فردا» از تلویزیون در چند هفته اخیر نشاندهنده این است که رسانه ملی به نیازهای اجتماعی و سیاسی مخاطبان خود آگاه است و با پخش چنین برنامههایی تلاش میکند برای این نیازها پاسخی قابل قبول ارائه کند. اما پخش بموقع یک برنامه زنده تلویزیونی فقط به سازندگان آن برنامه بستگی ندارد بلکه 50 درصد آن به خوش قولی و تعهدات مهمانانی برمیگردد که در این برنامهها شرکت میکنند. بنابراین بدقولی برخی مهمانان را نباید به حساب گردانندگان رسانه ملی گذاشت. مثلا اگر یکی از مهمانان برنامه «دیروز، امروز، فردا» دیرتر از موعد مقرر در استودیو حاضر میشود دیگر کاری از دست سازندگان این برنامه برنمی آید. آنها روی قول مهمان خود حساب کردهاند و با حساب همین قول به مخاطبان خود وعده پخش دادهاند. مهمانانی که به برنامههای زنده تلویزیونی بخصوص برنامههای سیاسی دعوت میشوند حتما شرایط روز را درک میکنند و میدانند که یکی از مهمترین کارهای امروز این است که به مردم و اعتماد آنها احترام بگذارند. اگر رسانه برای ادامه حیات خود به مخاطب نیاز دارد، مسلما اهالی سیاست هم برای ادامه بقا به مردم نیاز دارند. بنابراین در شرایطی که رسانه ملی پلی بین آنها و مردم است بهتر است آنها هم به رسانه و هم به مردم احترام بگذارند و به قول خود وفا کرده و در ساعت و زمانی که رسانه ملی برای آنها در نظر گرفته مقابل دوربین ظاهر شوند. بد نیست آنها به این نکته توجه کنند که این وقت و زمان را رسانه به آنها اختصاص داده تا بیواسطه با مردم صحبت کنند، پس بهتر است مهمانان برنامههای زنده تلویزیون قدر این فرصت را بدانند و با بدقولی فرصتها را از همگان دریغ نکنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: