این بنا در اواسط دوره صفویه و به دستور شاهعباس صفوی احداث و در دوره قاجاریه مرمت شد و در سال 1362 با شماره ثبت 1655 و با قدمت قاجاری به ثبت ملی رسید.
حمام کردشت در دوره صفویه تحت عنوان حمام خانی مورد استفاده پادشاهان صفوی قرار داشت اما از آغاز دوره قاجاریه و بخصوص در زمان آقامحمدخان قاجار تغییراتی در آن بوجود آمد و از آن پس مورد استفاده عموم مردم قرار گرفت.
اما پس از گذشت چند سال به دلیل عدم رسیدگی و مرمت نکردن آن، بنای زیبای حمام در معرض تخریب قرار گرفت و عملا به حمامی متروکه تبدیل شد.
این حمام دارای یک هشتی به صورت هشت ضلعی به ابعاد 5/3 در 5/3 متر و به ارتفاع 3/4 متر است. یکی از اضلاع به در ورودی و دیگری به رختکن یا سربینه منتهی میشود.
سربینه حمام نیز هشتضلعی بوده و گنبد بزرگ آن روی جرزها و هشت ستون سنگی هشت بر استوار شده است. گنبد سربینه دارای کاربندیهای جالب مزین به آهک بریهای زیباست و سکوهای رختکن با طاق ضربی پوشیده و در زیر آنجا کفشکنهایی تعبیه شده است.
همه ستونها دارای سرستونهای سنگی مقرنسکاری است. رختکن توسط راهرو و هشت ضلعی دیگر به خزینه متصل است.
خزینه یا گرمخانه دارای چهار ستون و دو حوض مستطیلشکل است که آب آن توسط کانالی از محل جوش آب به آنها هدایت میشده است. نور داخل سربینه توسط روزنهای که نوک گنبد قرار دارد تامین میشود و گویا روی آن روزنهها، سنگهای مرمر نازک و ظریفی نصب بود که نور آفتاب از آن نفوذ میکرد و داخل حمام را به صورت یکنواخت روشن میکرد.
این حمام بخشهای دیگری نیز دارد که بسیار دیدنی و قابل تامل است. هرچند قسمتهایی از این بنا به دلیل بیتوجهی در سالهای گذشته تخریب شده بود اما به همت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان آذربایجان شرقی مرمت شده و اکنون سالانه هزاران گردشگر از این بنای تاریخی دیدن میکنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم