مکث

غفلت از بازی‌های آسیایی

در شرایطی که مجادلات در ورزش ایران کم نیست، فعلا کسی به فکر حضور در شانزدهمین دوره بازی‌های آسیایی گوانگجوی چین نیست و این در شرایطی است که هنوز یادمان نرفته در پایان بازی‌های 2006 قطر وعده داده شد که ورزش ایران خواهد کوشید در گوانگجوی 2010، دو رده دیگر در جدول این بازی‌ها صعود کند و چهارم شود. کسب 11 طلا، 15 نقره و 22 برنز و مجموع 48 مدال در دوحه قطر، این اجازه را به ورزش ایران داد که با صعودی 4 پله‌ای (نسبت به دور قبلی بازی‌ها در بوسان کره‌جنوبی) به رده ششم بازی‌های آسیایی صعود کند که به طور طبیعی این نتیجه برای دست‌اندرکاران تازه قرار گرفته بر مسند ورزش، نتیجه‌ای دور از انتظار و شادی‌بخش به حساب می‌آمد تا محمد علی‌آبادی در جشن ترتیب یافته شب پایانی بازی‌ها از سوی سفارت کشورمان در قطر به نقل از رئیس‌جمهور اعلام کند که خواست دولت کسب مقام چهارمی بازی‌های آسیایی در 4 سال بعد است و باید از همین امروز، قدم‌هایمان را شتابان در این جهت به جلو برداریم.
کد خبر: ۳۰۴۳۱۶

در فردای بازگشت از قطر و طی جلسات مختلفی که با روِسای فدراسیون‌ها برگزار شد، راه‌های دستیابی به مقام چهارم بازی‌های آسیایی مورد توجه قرار گرفت و حتی با نیازسنجی از فدراسیون‌ها این ارزیابی انجام شد که به ازای اختصاص چه میزان بودجه، ورزش ایران خواهد توانست تعداد مدال‌های خود را از بازی‌های گوانگجوی چین افزایش دهد. خوب به یاد دارم که در یکی از همین نشست‌ها احمد ناطق‌نوری، رئیس فدراسیون بوکس که تیمش در دوحه قطر صاحب یک مدال طلا به همراه چند مدال نقره و برنز شده بود، اعلام کرد؛ در صورت اختصاص بودجه لازم، این رشته حتی قادر خواهد بود تعداد طلاهایش را به عدد 3 برساند. دیگر رشته‌ها نیز به همین نسبت از برنامه‌های خود گفتند تا علی‌آبادی طی حسابی سرانگشتی به این نتیجه برسد که اگر وعده‌ها محقق شود، ورزش ایران براحتی می‌تواند به جایگاه چهارمی بازی‌های آسیایی برسد.

اما اکنون مدت زمان زیادی می‌شود که از آن شور و شوق حضور در بازی‌های آسیایی گوانگجو خبری نیست. جدا از این‌که علی‌آبادی امروز دیگر تعیین کننده اصلی ورزش نیست و باید در کمیته المپیک و در هماهنگی کامل با سیاست‌های علی سعیدلو، رئیس سازمان تربیت بدنی حرکت کند، تعدادی از روسای فدراسیون‌ها نیز در حال حاضر وضعیت تثبیت شده‌ای ندارند و جدا از تغییر و تحولات مدیریتی صورت گرفته، تعدادی از آنان نیز در انتظار برگزاری مجمع انتخابات قرار دارند تا چنین وضعیت ناپایداری، به طور طبیعی در فاصله 10 ماه به بازی‌های آسیایی گوانگجو، شرایط خوب و روشنی را پیش روی ورزش ایران قرار ندهد.

بی شک و با توجه به سرمایه‌گذاری و توجهات ویژه دولت به ورزش ایران در طول 4 سال گذشته و سال‌های آتی، این انتظار بزرگ و دور از ذهنی نخواهد بود که حداقل از کاروان ورزش ایران انتظار عملکرد بهتری را داشته باشیم. نمی‌گوییم لزوما باید در گوانگجو چهارم شویم، چرا که نتایج ورزش غیرقابل پیش‌بینی است و در عین حال نیز دیگر کشورهای قاره بیکار ننشسته‌اند که ما آنها را براحتی در رنکینگ بازی‌های آسیایی جا بگذاریم، اما به طور طبیعی این انتظار می‌رود که با توجه به حجم سرمایه‌گذاری‌های انجام شده، نتایج بهتری را به نسبت دوحه 2006، در گوانگجوی 2010 شاهد باشیم. برای همین نیز فرصت را مغتنم شمردیم تا با یادآوری جایگاه و اهمیت بازی‌های آسیایی، به مسوولان امروز ورزش گوشزد کنیم تا چشم بر هم بگذارند، 10 ماه زمان موجود تا شروع این رقابت‌ها نیز بسان برق و باد خواهد گذشت و ضرورت اقتضا می‌کند که با گذر از مرحله انتخاب و جایگزینی روسای فدراسیون‌ها، شرایط تثبیت‌شده‌ای بر ورزش ساری و جاری شود تا بیش از این، فرصت‌ها در راه موفقیت ورزش در شانزدهمین دوره بازی‌های آسیایی در چین به هدر نرود.

حجت‌الله اکبرآبادی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها