قانون کپی‌رایت و رانندگان اتوبوس

 باید راننده‌ها بفهمند کپی‌رایت یعنی چی؟ آنها باید بیایند با تهیه‌کنندگان سینما وارد مذاکره شوند و حق پخش این فیلم‌ها را از تهیه‌کننده‌ها بخرند. جالب است در کشور ما که تابع قانون کپی‌رایت نیست برخی از تهیه‌کننده‌ها وقتی پای منافع مادی خودشان پیش می‌آید این قانون را چماق می‌کنند و مثلا بر سر راننده‌های اتوبوس می‌کوبند. اما خودشان برخی اوقات می‌روند و یواشکی از روی یک فیلم خارجی کپی‌برداری می‌کنند، آن را می‌سازند و در سینماها اکران می‌کنند و وقتی مردم آن را می‌بینند و گروهی از آنها می‌گویند که‌ ای آقا این فیلم شبیه فلان فیلم خارجی است؛ تهیه‌کننده، کارگردان، نویسنده و... قسم و آیه می‌خورند که ما اصلا این فیلمی که شما می‌گویید را ندیده‌ایم. ای آقا ما که ماهواره نداریم و....

وقتی فیلمی به شبکه نمایش خانگی وارد می‌شود، تهیه‌کننده حق پخش این فیلم را برای مدت زمانی معین به این شبکه می‌فروشد و بعد از آن هر خریداری می‌تواند این فیلم را بارها و بارها ببیند. همان‌طور که یک خانواده با خرید یکی از این فیلم‌ها می‌تواند در خانه خود بارها آن را ببیند و به هرکسی که دوست داشت آن را نشان دهد. در این شرایط نمی‌توان گفت که این خانواده فقط یک بار آن هم فقط خودشان باید این فیلم را ببینند وگرنه تهیه‌کننده شاکی می‌شود. اگر کشور ما قانون کپی‌رایت را بپذیرد ماجرا فرق خواهد کرد چون در این قانون برای همه بندها و اما و اگرها توضیحات لازم قید شده است.