نبود تعرفه برای خدمات مشاوره

افروز روز گذشته از روان‌شناسی به عنوان ضرورت زندگی سالم یاد کرد و افسردگی، اضطراب و بی‌میلی تحصیلی را 3 اختلال روانی مهم مردم دنیا از جمله ایرانیان دانست و از جدی گرفته نشدن خدمات روان‌شناسی و مشاوره‌ای در کشور و حمایت‌های ناکافی دولت از این خدمات انتقاد کرد.

او که اقدامات پیشگیرانه برای بهداشت روانی جامعه را از ضروریات فراموش شده در کشورمان می‌داند، گفت: این حق هر شهروندی است که به مشاوران امین، متعهد، مجرب و متخصص مراجعه کند و از نظر مالی نیز مورد اجحاف و سوءاستفاده قرار نگیرد.

این در حالی است که در کشور ما تعرفه‌های روان‌شناسی زیاد است و جلساتی که دست‌کم 30 تا 45 دقیقه طول می‌کشد، به خاطر نیاز به تکرار، هزینه‌های زیادی را به مراجعان تحمیل می‌کند، این در حالی است که تعرفه‌های تا 30 هزار تومان مختص روان‌شناسان با مدرک دکتراست که متاسفانه مشاوران دارای مدرک کارشناسی ارشد که 90‌درصد صاحبان پروانه‌ها را تشکیل می‌دهند نیز پول زیادی از مردم می‌گیرند.

رئیس سازمان نظام روان‌شناسی در همین ارتباط از حمایت‌های اندک دولت از خدمات مشاوره‌ای و زیر پوشش بیمه نبودن آنها انتقاد کرد و از 4 سالی گفت که پیشنهاد سازمان متبوعش برای تعیین تعرفه‌ها بدون این که به نتیجه‌ای برسد، روی میز معاون اول رئیس‌جمهور مانده است.

افروز گفت: سیاست‌زدگی و روزمرگی در کشور، ما را از طراحی برنامه‌های سرمایه‌ای غافل کرده است؛ به طوری که هم‌اکنون صرف هزینه‌های میلیاردی برای فعالیت کلانتری‌ها، دادسراها و زندان‌ها کسی را ناراحت نمی‌کند، ولی برای اختصاص بودجه به خدمات مشاوره‌ای، موانع زیادی وجود دارد. این در حالی است که اگر ما روان‌شناس خانواده و روان‌شناس محله را راه‌اندازی کنیم، بسیاری از آسیب‌های اجتماعی، کژروی‌ها، هزینه‌های دادرسی و درمان اختلالات روانی کاهش می‌یابد و هزینه‌های گزاف توانبخشی صرف پیشگیری از آسیب‌هایی چون خانه‌گریزی، ستیزخانوادگی و خروج نابهنگام دانش‌آموزان از مدرسه می‌شود.

او در همین ارتباط بار دیگر به این موضوع که 51‌درصد نوجوانان کانون‌های اصلاح و تربیت، دانش‌آموزان اخراجی هستند، اشاره کرد و ضمن انتقاد از ناهمگونی ضریب دشواری پایه راهنمایی به دبستان گفت: بررسی جمعیت کانون‌های اصلاح و تربیت نشان می‌دهد تعداد زیادی از آنها، خروج زودهنگام از مدرسه داشته‌اند که این مطلب گویای نبود روان‌شناسی حاذق در کنار دانش‌آموزان برای سبب‌شناسی رفتار نوجوانان است.

رئیس سازمان نظام روان‌شناسی با بیان این جملات و در پاسخ به پرسش خبرنگار جام‌جم به تشریح علت بی‌میلی تحصیلی میان دانش‌آموزان بویژه پسرها پرداخت و گفت: آموزش و پرورش ما فاقد خدمات تخصصی روان‌شناسی و مشاوره است؛ این در حالی است که برنامه‌های درسی بویژه در دوره متوسطه، کاربردی و مهارت‌محور نیست. در واقع سیستم دوره دبیرستان در کشور ما متعلق به 70 سال پیش است و رگه‌های عقب‌ماندگی فرهنگی در آن دیده می‌شود، به همین جهت است که کلاس‌های کنکور با درآمدهای آنچنانی رونق گرفته و خستگی پسران همراه با احساس اضطراب در آنها را به وجود آورده است.

او کمبود روان‌شناسان حاذق و معلمان متعهد را از‌مشکلات عمده نظام آموزشی کشور برشمرد و در‌حالی که عنوان می‌کرد؛ اگر بتوانیم در مدت 12 ساله مدرسه بچه‌ها را حفظ کنیم، امنیت روانی به اوج می‌رسد، گفت: طبق تعاریف جهانی باید به ازای 1000 خانوار حداقل یک مشاور وجود داشته باشد که این رقم در کشورهای غربی به یک مشاور به ازای 300 تا 400 نفر رسیده است. این در حالی است که برخی می‌گویند برای هر 100 دانش‌آموز باید یک‌روان‌شناس وجود داشته باشد، ولی در کشور ما کسی این مسائل را پیگیری نمی‌کند.

مریم خباز