به عبارتی اگر مسوولان کنفدراسیون فوتبال آسیا با شرکت هرمی فوق بر سر واگذاری تمام تبلیغات رقابتهای فصل آتی به توافق برسد، آنگاه فدراسیون فوتبال ایران هم مجبور خواهد شد، تابلوهای دورتادور ورزشگاههای محل برگزاری بازیهای خانگی استقلال، سپاهان، ذوبآهن و مس کرمان را مزین به نام این شرکت هرمی کند.
آیا امکان چنین اتفاقی در فضای کنونی ایران و با وجود قانون ممنوعیت فعالیت شرکتهای هرمی وجود دارد؟! علی کفاشیان که فعلا دوست ندارد در این مورد اظهار نظر کند، در بیان واکنش فدراسیون فوتبال، با همسان خواندن تبلیغ شرکتهای هرمی در ایران با تبلیغ شرکتهای تولید مشروبات الکلی، میگوید: «همه میدانند که در مملکت ما به هیچ عنوان چنین تبلیغاتی وجود ندارد. البته من هم این موضوع را روز گذشته شنیدم و از روابط بینالملل خواستم پیگیر قضیه باشد.»
در این میان سردار عزیز محمدی، رئیس سازمان لیگ هم در واکنش به خبر فوق تنها به گفتن این جمله که؛ «هیات رئیسه فدراسیون فوتبال قرار است صحت و سقم این موضوع را مورد بررسی قرار دهد.» بسنده کرد.
خبر مذاکره کنفدراسیون فوتبال آسیا با یک شرکت هرمی برای واگذاری حق اسپانسرینگ این بازیها، همه ما را یاد حضور تیم ملی در تورنمنت دوستانه هنگکنگ میاندازد. تیم ملی هشتم بهمن 1377، یعنی دقیقا 2 ماه پس از خلق حماسه ملبورن و راهیابی به جام جهانی 1998، در تورنمنتی شرکت کرد که اسپانسر آن یکی از معروفترین شرکتهای تولید کننده مشروبات الکلی بود.
اتفاقا هر 2 بازی تیم ملی در آن سال (بازی با نیجریه و شیلی) پخش مستقیم شد تا تقریبا به اندازه 2تا90 دقیقه، محصولات آن شرکت نیز برای میلیونها بیننده تلویزیونی در ایران به معرض نمایش درآید. بعد هم آن جنجالهای گسترده بوجود آمد تا پای تمام مسوولان رده بالای سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال وسط کشیده شود و...
حال باید دید این بار چه سرنوشتی در انتظار فدراسیون فوتبال و 4 نماینده آسیایی ایران خواهد بود. تحریم میکنیم، تحریم میشویم و یا با پرداخت جریمه قضیه ختم به خیر میشود؟!
رضا پورعالی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم