گفتگو با مهسا عرفانی درباره دوبله

امتیاز پرمسوولیت

در دوبله مشکل اصلی، انتخاب دوبلور و گوینده برای نقش‌های کودک و نوجوان است. معمولا برای این‌گونه نقش‌هابیشتر از خانم‌های دوبلور که صدای زیر و نازک‌تری دارند، استفاده می‌کنند. اما در این میان مهسا عرفانی از 5 سالگی در کنار پدر و مادر، فن این کار را آموخت. او فرزند حسین عرفانی و شهلا ناظریان، از دوبلورهای پیشکسوت است که از بچگی به جای بچه‌ها صحبت کرده است. خود او قشنگ‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین نقشی را که تاکنون گویندگی کرده، کوزت سریال «بینوایان» می‌داند. با مهسا عرفانی به گفتگو نشستیم تا درباره سال‌هایی که در دوبله سپری کرده است، بیشتر بدانیم.
کد خبر: ۲۹۹۵۶۶

چه عاملی باعث شد شما از 5 سالگی وارد کار دوبله شوید؟

یک روز با پدر و مادرم به واحد دوبلاژ رفته بودم. آن روز فیلم مستاجر به مدیریت ناصر طهماسب دوبله شد. در این فیلم کودکی بازی می‌کرد که نتوانسته بود در زمان دوبله فیلم جای خودش صحبت کند. من خیلی کوچک بودم. داشتم بازی می‌کردم. در آن زمان ناصر طهماسب به پدرم گفت که به مهسا بگو بیاید جای این کودک حرف بزند. من آنقدر کوچک بودم که قدم به میز دوبلا ژ نمی‌رسید، مرا روی میز نشاندند و مادرم جملات را در گوشم می‌گفت و من تکرار می‌کردم و ضبط می‌شد.

اکنون که بزرگ تر شده‌اید و در کنار پدر و مادرتان کار دوبله را ادامه می‌دهید چه حسی دارید؟

من خیلی این کار را دوست دارم. اصلا رشته تحصیلی من هنر است، اما وقتی پدر و مادرم از پیشکسوتان دوبله هستند، مسوولیت کاری من سنگین‌تر می‌شود و همکارانم از من توقع بیشتری دارند.

چرا می‌گویید که توقع همه از شما بیشتر است؟ خب شما هم مثل بقیه زحمت می‌کشید. درجایی هم اگر نشد، به خاطر تجربه و جوانی باید به شما حق داد.

من اگر کوچک‌ترین ایرادی در کارم باشد می‌گویند دختر فلانی است. به همین دلیل سعی می‌کنم به خاطر پدر و مادرم، اشتباه نکنم، چون همه از من توقع بیشتری دارند.

شاید به خاطر این‌که شبانه‌روز در کنار 2 استاد این حرفه آموزش می‌بینید.

بله، من باید بیشتر تلاش کنم، البته همه پیشکسوتان به من لطف دارند و پس از سال‌ها که در کنار آنها کار یاد گرفتم تقریبا همه من را می‌شناسند. جوان‌ها هم به واسطه خانواده‌ام به من احترام می‌گذارند. در کل باید بگویم در واحد دوبلاژ، همه نسبت به هم دید خوبی دارند و مثل یک خانواده به یکدیگر احترام می‌گذارند.

خانم عرفانی، شما در زمینه ورود به دنیای دوبله از امتیاز بالایی برخوردار بودید که جوان‌‌های علاقه‌مند به این حرفه از آن امتیازات برخوردار نیستند. فکر می‌کنید آنها که اول این راه سخت هستند چطور می‌توانند موفق شوند؟

هر کسی که وارد این کار می‌شود، در اولین مرحله می‌آید و پشت میکروفن می‌نشیند. وقتی اولین جمله را می‌گوید،‌ تازه می‌فهمد چه راه سختی در پیش دارد. خیلی‌ها هم از همان اول پشیمان می‌شوند و برمی‌گردند، چون وقتی کنار پیشکسوتان و دوبلورهای بزرگ می‌ایستند و تفاوت خود را با آنها احساس می‌کنند، تحمل پیمودن این راه سخت را ندارند.

یک دوبلور جوان چقدر طول می‌کشد گوینده شود و به اصطلاح رل بگوید؟

سواد،‌ علاقه و استعداد هر کسی متفاوت است. بنا به استعداد و توانایی و علاقه، زمان یادگیری هرکسی فرق می‌کند. مسلما هر چه بیشتر تلاش کنند و بهتر بشنوند و خوب‌تر ببینند زودتر یاد می‌گیرند.

معمولا دوست دارید به جای چه نقش‌هایی صحبت کنید؟

من همه جور نقشی را دوست دارم. هر روز که می‌آیم و می‌بینم که باید در یک نقش متفاوت صحبت کنم برایم جالب و سرشار از تجربه است.

زینت پستادست

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها