اگر پاسخ دقیق آن را بخواهید، شاید لازم باشد ردپای جوابتان را روی موج علمی و تکنولوژیک جستجو کنید که طی سالهای اخیر، سراسر جهان و بخصوص حوزههای علمی را فراگرفته است. حال سوال دیگری مطرح میشود؛ این که چرا در بسیاری از رشتهها که در واقع جزو صنایع مادر محسوب میشوند، تاکنون باب جدی پژوهش و تحقیقات باز نشده است؟! شاید بارزترین شکل این مساله را بتوان در صنایع رنگ و پوشش کشور مشاهده کرد؛ صنعتی که تحقیقات در آن تاکنون به فن و صنعت تبدیل نشده است و بنا به گفته دکتر علیاکبر یوسفی، رئیس پژوهشگاه علوم و فنون رنگ، کسانی که فاقد تخصص لازم هستند، به اظهارنظرهای غیرفنی در ارتباط با این حوزه از صنعت و فن میپردازند.
کما این که اینگونه سنگاندازیها، آن هم در آستانه اخذ مجوزهای نهایی پژوهشگاه علوم و فنون رنگ مانع از آن میشود که بتوانیم این دانش را در کشور، بومی و نهادینه کنیم و در عین حال، از مزایای اقتصادی و ارزش افزوده بالای ناشی از توسعه این صنعت بهرهمند شویم...
امیدواریم دستاندرکاران مرتبط با صنایع رنگ فراموش نکنند که درخت توسعه و رشد هر صنعت و فنی، از ریشههای تحقیقات و پژوهشهایش به بالندگی میرسد و حیف است که با وجود معادن غنی تامینکننده مواد اولیه صنایع رنگ در کشورمان، بگذاریم این صنعت مهجور بماند...
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم