اگر پاسخ دقیق آن را بخواهید، شاید لازم باشد ردپای جوابتان را روی موج علمی و تکنولوژیک جستجو کنید که طی سالهای اخیر، سراسر جهان و بخصوص حوزههای علمی را فراگرفته است. حال سوال دیگری مطرح میشود؛ این که چرا در بسیاری از رشتهها که در واقع جزو صنایع مادر محسوب میشوند، تاکنون باب جدی پژوهش و تحقیقات باز نشده است؟! شاید بارزترین شکل این مساله را بتوان در صنایع رنگ و پوشش کشور مشاهده کرد؛ صنعتی که تحقیقات در آن تاکنون به فن و صنعت تبدیل نشده است و بنا به گفته دکتر علیاکبر یوسفی، رئیس پژوهشگاه علوم و فنون رنگ، کسانی که فاقد تخصص لازم هستند، به اظهارنظرهای غیرفنی در ارتباط با این حوزه از صنعت و فن میپردازند.
کما این که اینگونه سنگاندازیها، آن هم در آستانه اخذ مجوزهای نهایی پژوهشگاه علوم و فنون رنگ مانع از آن میشود که بتوانیم این دانش را در کشور، بومی و نهادینه کنیم و در عین حال، از مزایای اقتصادی و ارزش افزوده بالای ناشی از توسعه این صنعت بهرهمند شویم...
امیدواریم دستاندرکاران مرتبط با صنایع رنگ فراموش نکنند که درخت توسعه و رشد هر صنعت و فنی، از ریشههای تحقیقات و پژوهشهایش به بالندگی میرسد و حیف است که با وجود معادن غنی تامینکننده مواد اولیه صنایع رنگ در کشورمان، بگذاریم این صنعت مهجور بماند...
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....