حسین بهمن‌آبادی

یک‌تیر و چندنشان با صنعتی‌سازی ساختمان

به جرات می‌توان گفت امروز دیگر صنعتی‌سازی به مانند یکی دو سال پیش، واژه مهجور و نامانوسی که جز عده معدودی از اهالی عمران و ساختمان، سایرین چیزی از آن ندانند نیست. علت این مساله هم البته روشن است؛ تلاش دولت برای نهادینه‌سازی فرهنگ استفاده از فناوری‌های نوین و حمایت از بخش خصوصی برای توسعه کارخانه‌های سازنده. طول این دو عبارت، اگر چه به یک خط هم نمی‌رسد اما در واقع شاه کلیدی است برای گشودن قفل نیاز انباشته و روزافزون تقاضای مسکن.
کد خبر: ۲۹۰۱۶۷

می‌دانیم در طول سال‌هایی که از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی می‌گذرد، جمعیت جوان کشور نیاز به داشتن سرپناه را در راس انتظارات خود از دولتمردانی قرار داده که با رای خود انتخابشان کرده است. حال اما سنتی‌سازی سرعت محدود و مشخصی دارد و این باعث می‌شود از پس برآوردن نیازی که حجم آن را 4 ، 5 میلیون تخمین می‌زنند، برنیاید. گذشته از این، سنتی‌سازی را در تمام فصول سال نمی‌‌توان ادامه داد و مصرف انرژی و دور ریز مصالح آن هم زیاد است.

به همین سبب است که امروز اقبال دولتمردان و فردا علاقه مردم و سازندگان، به بهره‌گیری از روش‌های نوین ساختمانی معطوف می‌شود؛ چرا که با صنعتی‌سازی می‌توان با کمک یک تیر، چند هدف را نشانه رفت. شاید اما مهم‌ترین هدفی که این تیر به خاطر آن از چله کمان رها می‌شود، پس از جوابگویی به تقاضای انباشته شده اصلاح الگوی مصرف انرژی باشد. چه، صنعتی‌سازی جدا از این که در مرحله ساخت، صرف انرژی کمتری را به سازنده تحمیل می‌کند، در تحویل به خریدار و بهره‌برداری نیز اتلاف انرژی کمتری را موجب خواهد شد.

بتن سبک گازی یکی از مصالحی است که می‌تواند در صنعتی‌سازی ساختمان به صورت بلوک یا پانل استفاده شود. در استفاده آن به صورت پانل برای دیوارسازه‌ای و سقف ساختمان و حتی به صورت پانل نما کاربرد دارد و در ساخت پله‌ها نیز آن را به کار می‌برند.

لازم به ذکر است بتن سبک گازی، وزنی حدود 20 درصد آجر فشاری را دارد و این خود حاکی از چرایی سبکی ساختمان ساخته شده با فناوری نوین در قیاس با ساختمان ساخته شده با شیوه سنتی است. افزون برکاهش وزن اما صنعتی‌‌سازی ویژگی‌های دیگر هم دارد که کاهش اتلاف انرژی در همه بخش‌ها یکی از مهم‌ترین آنهاست. برای مثال در ساخت و ساز سنتی، حجمی از مصالح مورد نیاز (نظیر آجر) در محل مورد نظر تخلیه می‌شود که افزون بر مستهلک شدن بخشی از آن در نتیجه انتقال و تخلیه، امکان تخمین درست میزان مورد استفاده آن را هم نمی‌دهد؛ این در حالی است که در صنعتی‌سازی به‌واسطه پیش مهندسی که قبل از اجرا صورت می‌گیرد، امکان دارد مصالح را با تخمینی بسیار نزدیک به واقعیت تامین و به محل اجرا منتقل کنند.

چنان که ذکر آن رفت، صنعتی‌سازی پس از اجرا نیز کاهش مصرف انرژی را به دنبال دارد. به طوری که اگر در یک ساختمان سنتی‌ساز در پایتخت برای گرمایش یک واحد مسکونی 100 متری، در زمستان نیاز به 2 بخاری گازی باشد، صنعتی سازی به واسطه فناوری‌هایی نظیر LSF ،ICF یاAAC موجب می‌شود برای گرمایش همان ساختمان ولو در مناطق سردسیر، یک بخاری گازی آن هم نه در تمام روز و نه با نهایت توان کفایت کند. علت چنین امری البته این است که مصالح سنتی تا 10 برابر بیشتر از مصالح صنعتی رسانای انرژی و حرارت هستند و در عوض مصالح نوین ساختمانی موجب آن می‌شود دیوارهایی داشته باشیم که تا حد امکان عایق حرارت باشند.

بی‌تردید صنعتی‌سازی هر چه بیشتر شناسانده شود، بیشتر گره از مشکلات صنعت مسکن کشور گشوده می‌شود و اگر برنامه‌ها خوب پیش برود و از همه مهم‌تر، بانک‌ها نیز یاری کنند، 7 تا 8 سال آینده می‌توان شاهد آن باشیم که حدود 70درصد ساختمان‌سازی‌ها با استفاده از فناوری‌های نوین و به روش صنعتی‌سازی صورت گیرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها