20 اشتباه والدین

1- تنبیه بدنی کودکان اگر ضرر جسمی نداشته باشد، بی‌اشکال است.

2- کودکان نیازی به تحسین بزرگ‌تر‌ها ندارند، اما باید اشتباهاتشان را در هر مکانی بدون توجه به زمان و موقعیت به آنها تذکر داد.

3- پایبندی به قول‌هایمان در قبال کفرزندان بی‌معناست چون آنها قول‌های ما را به یاد نمی‌آورند.

4- صحبت کردن درباره تصمیم‌های مهم خانواده با فرزندان بیهوده است چون آنها از منطق قوی برخوردار نیستند.

5 - نوازش کردن کودکان در جلب توجه‌شان بی‌تاثیر است.

6 - وقتی کودکان از مسائل پیچیده زندگی مثل عشق، جدایی، تولد و مرگ می‌پرسند، می‌شود با جواب‌های تخیلی و کوتاه آنها را از سر باز کرد.

7- فرزندان ما به برنامه‌ریزی روزانه نیازی ندارند.

8- کودکان حریم خصوصی ندارند و ما حق داریم در همه امور شخصی آنهادخالت کنیم.

9 - نمی شود مسوولیتی را به کودکان سپرد چون آنها هنوز درک صحیحی از وظیفه ندارند.

10- نگهداری گیاه یا جانوری اهلی در خانه هیچ نقشی در تقویت حس مسوولیت‌پذیری کودکان ندارد.

11- کودکان نیازی ندارند وقت‌شان را با ما بگذرانند و همه اوقات‌شان باید با دوستان همسن و سال‌شان پر شود.

12- صدا کردن فرزندان با القابی کنایه‌آمیز که نقاط ضعف‌شان را گوشزد می‌کند در تربیت‌شان موثر است.

13- لزومی ندارد وقتی فرزند نوجوان‌تان از خانه خارج می‌شود درباره زمان برگشت و جایی که به آن می‌رود سوالی بپرسید.

14- نوجوان‌ها در برابر بازجویی و سوال پیچ کردن‌های ما خسته می‌شوند و بالاخره اسرارشان را فاش می‌کنند.

15- پول توجیبی دادن به فرزندان کمکی به توانمندسازی آنها برای تصمیم‌گیری‌های اقتصادی در آینده نمی‌کند.

16- لزومی ندارد که به مدرسه فرزند نوجوان‌تان سر بزنید یا با دوستان صمیمی‌اش آشنا شوید.

17- مقایسه فرزندان خانواده با هم آنها را برای تلاش بیشتر در جهت موفقیت ترغیب می‌کند.

18- برای کسب احترام و مقبولیت در برابر فرزندمان باید به او رشوه بدهیم، این رشوه ممکن است افزودن مبلغی بر پول توجیبی ماهانه‌اش باشد یا چشم بستن‌مان بر یکسری از خطاهایش.

19- باید هر چند وقت یکبار به او توضیح دهید که چقدر برای بزرگ کردنش فداکاری کرده‌اید.

20- کارهای اداره را به خانه ببرید چون برای فرزندانتان هیچ فرقی نمی‌کند شما در خانه مشغول چه کاری هستید.