نتایج این پژوهش نشان داد که بیمارانی که از شیوه درمانی دیابت و نیز رژیم درمانی خود رضایت بیشتری داشته و از استرس کمتری برای کنترل قند خون رنج میبردند میزان متوسط قند خون کنترل شدهتری را داشتند. دیگر عوامل خطر بالقوه قند خون بالا شامل سن، برنامه غذایی و برخی عوارض عروقی میباشد، اما بررسیهای آماری دقیقتر در این مطالعه نشان داد که اهمیت عدم استرس در شیوههای درمانی در کنترل قند خون از همه این عوامل به مراتب بیشتر است.
بر این اساس پژوهشگران تاکید میکنند که در کنترل بیماری دیابت استفاده تنها از داروهای کنترل قند کافی نیست. این یافتهها نشان میدهد که جنبههای روانشناسی مرتبط با درمان دیابت، بر کنترل قند خون اثرگذار است. آن زمان که دیابت در یک فرد تشخیص داده میشود در خیلی از موارد استرس فراوانی بر خانواده و خود فرد تحمیل میگردد که با چه شیوه درمانی و نیز رژیم غذایی میتواند قند خود را کنترل کند. عدم تجربه قبلی فرد و اطلاعات گاه متناقض که از سوی آشنایان بیان میشود، اضطراب فرد را در کنترل قند خون و پیشگیری از ایجاد عوارض این بیماری دوچندان میکند. آنچه در کنار برنامه مدون درمانی طبق شواهد اخیر دارای اهمیت میباشد کنترل استرس در محیط زندگی بویژه در رابطه با استرس در زمینه شیوههای درمانی است.
نکته عملی: یک برنامه مدون جامع که دربرگیرنده تغییرات شیوه زندگی اعم از تغذیه، فعالیت بدنی و دارودرمانی باشد در کنترل دیابت ضروری است. کنترل استرس در زندگی روزمره نیز یکی از تغییرات مهم در شیوه زندگی برای کنترل این بیماری مزمن است. استرس نسبت به شیوههای درمانی نیز یکی از جنبههای کنترل استرس در زندگی بوده و بر همین اساس توصیه میشود به جای استفاده از تجربیات متناقض با اطمینان بر شیوه درمانی پزشک متخصصی که تحت نظر او هستید، اضطراب ناشی از درمان را کنترل کرده تا نتایج بهتر درمانی را تجربه کنید.
دکتر حمیدرضا فرشچی
متخصص تغذیه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم