این تحقیق به دانشمندان کمک میکند تا سرانجام بتوانند پدیدههای آب و هوایی همچون باد و بارانهای موسمی هند و بارشهای استوایی را سال به سال پیشبینی کنند.
در این تحقیق تیمی از محققان بینالمللی تحت نظارت مرکز ملی تحقیقات جویNCAR با استفاده از مشاهدات آب و هوایی طی یک قرن گذشته و به کارگیری 3 شبیهسازی رایانهای بسیار قدرتمند تلاش کردند که یکی از سختترین پرسشهای علم هواشناسی را پاسخ دهند:
اگر انرژیای که زمین از خورشید دریافت میکند تنها 1/0درصد در طول یک چرخه خورشیدی 11 ساله تغییر کند، چقدر این نوسان کوچک میتواند عامل تغییرات بزرگ در الگوهای آب و هوایی زمین باشد؟
در پاسخ به این سوال، نقش خورشید در 2 ناحیه به ظاهر نامربوط به هم بررسی شد؛ یکی ترکیبات شیمیایی در استراتوسفر و دیگری دمای سطح آب اقیانوس آرام در ماکزیمم فعالیتهای خورشیدی.
براساس نتایج این تحقیق این موضوع میتواند سبب تشدید باد، بارندگی و تغییر دمای سطحی دریاها شده و قادر به پوشش مناطق حارهای و زیر مجموعههای آن و در نهایت تاثیر بر آب و هوای جهانی شود.
خورشید، استراتوسفر و اقیانوسها به گونهای با هم در ارتباط هستند که میتوانند به وقایعی همچون بارندگی زمستانی در شمال آمریکا تاثیر بگذارند.
درک اثر چرخهای خورشیدی میتواند نگرش تازهای به وجود آورد تا دانشمندان که در حال حرکت به سوی پیشبینی الگوهای منطقهای آب و هوا هستند، بتوانند الگوهای آب و هوایی دهههای پیش رو را از قبل پیشبینی کنند.
ارتباط بین ماکزیمم انرژی چرخه خورشیدی و آبهای سردتر در قسمتهای استوایی اقیانوس آرام اولین کشف دانشمندان در این تحقیق است.
ماکزیمم انرژی چرخهای خورشیدی میتواند باعث تقویت پدیده لانینو)La nino( و تعدیل ال نینو شود.
اکنون به کمک قدرت محاسباتی رایانههای پیشرفته و مدلهای بهینه شده در کنار مشاهدات دهههای قبل اطلاعات بیشتری راجع به اینکه چگونه ترکیب مکانیزمهای مختلف توانسته ارتباط بین تغییرات خورشیدی با آب و هوای زمین را به هم پیوند دهد در دست است.
مترجم: آتنا حسنآبادی
منبع: physorg
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم