پیشبینی چنین اتفاقی با توجه به فضای جلسات مجلس کار چندان سختی نبود، کسانی که از اولین روزهای معرفی اعضای کابینه به مجلس اخبار را پیگیری میکردند، به این جمعبندی رسیده بودند که بین وزیران مرد، بخت محمد علیآبادی برای رسیدن به ساختمان مجلل و تازه ساز وزارت نیرو بلند نیست.
علیآبادی که 4 سال تمام در نزدیکی ساختمان وزارت نیرو (خیابان سئول) ساکن اتاق ریاست سازمان تربیت بدنی بود، آماده اسباب کشی به بزرگراه نیایش شده بود که نمایندگان پارلمان به او این اجازه را ندادند.
او در زمان ریاستش بر سازمان تربیت بدنی 2کارنامه متفاوت داشت. از یک طرف به خاطر علاقهاش به ساخت و ساز(او مهندس عمران است) توانست در زمینه ساخت و سازهای ورزشی در شهرستانها به توفیقاتی دست یابد، اما از طرف دیگر ورزش ایران در میادین بینالمللی نتوانست در طول مدیریت او آنچنان که باید موفق باشد. کارنامه او در زمینه ساخت و ساز اگرچه نمره قبولی میگرفت، اما کارنامه ضعیفش در عرصه قهرمانی بیشتر به چشم میآمد.
او که پدر ورزش ایران لقب گرفته بود، از چند ماه پیش ادامه کارش در خیابان سئول با علامت سوال مواجه شده بود، اما کسی فکر نمیکرد، مقصد بعدی او وزارت نیرو باشد.
با این حال معاون عمرانی سابق شهرداری تهران، راه وزارت نیرو را در پیش گرفت، اما در ایستگاه بهارستان متوقف شد. حالا باید منتظر ماند و دید که رئیس دولت دهم برای او که 4 سال معاونش بوده چه سمتی را در نظر میگیرد.
آنچه مسلم است این که علیآبادی حالا باید هم با خیابان سئول خدا حافظی کند و هم با بزرگراه نیایش. مقصد بعدی او هم احتمالا نیازی به گذشتن از ایستگاه بهارستان ندارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم