طی دورههای مختلف، آبهای کشور ما بخصوص دریای عمان و خلیج فارس هم تحت تاثیر این پدیده قرار گرفتهاند و همین موضوع باعث شده تا در بهمن سال گذشته، اجلاسی با موضوع پدیده توده جلبکی با شرکت کشورهای منطقه تشکیل شود. متاسفانه با وجود این که تشکیل چنین اجلاسی آن هم برای اولینبار نشاندهنده احساس خطری بود که مسوولان نسبت به گسترش این پدیده داشتند، اما دستاوردهای آن به انجام اقدامات مثبتی برای رفع و کنترل منجر نشد و به این ترتیب احتمال گسترش و تشدید این پدیده از میان نرفت. در این شرایط بنا بر گزارشهای موسسه تحقیقات شیلات ایران، پدیده شکوفایی جلبکی در منطقه بین رامسر و تنکابن به وسعت 200 کیلومتر مربع و با عمق 50 متر به بالا گسترش یافته است و این موضوع با توجه به عدم ارتباط دریای خزر به آبهای آزاد، نقش آلایندهها بویژه آلایندههای فاضلابهای شهری محتوی مواد نیترات و فسفات در گسترش این پدیده را به اثبات میرساند. در این میان از آنجا که پدیده شکوفایی جلبکی در آبهای جنوبی بارها تکرار شده و متاسفانه هیچ راهحل اساسی برای مقابله با آن ارائه نشده به نظر میرسد این مشکل در آبهای خزر هم گسترش خواهد یافت و فاضلابهایی که به سمت بزرگترین دریاچه دنیا روان هستند روز به روز بر گسترش این شکوفایی خواهند افزود. این در حالی است که در اثر این پدیده اکسیژن محلول در آب کاهش یافته و در این شرایط موجودات آبزی قادر به ادامه حیات نخواهند بود. از طرفی جلبکهای سمی قادر به تولید بیوتوکسین هستند که مستقیما به موجودات آبزی آسیب میرسانند و در برخی شرایط باعث مرگ آنها میشوند. این سموم حتی روی پوست انسان تاثیر نامطلوب دارد و مصرف آبزیان منطقه هم برای انسان خطرناک است. با این که کارشناسان معتقدند جلوگیری از ورود پسابهای صنعتی و فاضلاب به آبهای دریایی مانع تکثیر و رشد جلبکها میشود، اما به دلیل نبود نکات درست و کمبود قوانین منع کننده، به نظر میرسد آبهای شمالی و جنوبی کشور همچنان در محاصره جلبکها خواهند بود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم