چالشی به نام پسماندهای هسته‌ای

به راستی چگونه باید به این پرسش اساسی پاسخ داد: آیا مکان مطمئنی برای انباشت و از میان بردن پسماندهای هسته‌ای وجود دارد؟ از آمریکا خبرهای نگران‌کننده‌ای به گوش می‌رسد چون دولت اوباما دستور توقف ساخت انبارهای مخصوص نگهداری این دورریزها در مناطق کوهستانی یوکای این کشور را داده است. این فرآیند نگران‌کننده در برخی کشورهای دیگر جهان نیز به چشم می‌خورد. از این‌رو پرسش دیگری مطرح می‌شود: آیا آیندگان باید میراث‌دار چنین ارثیه شومی باشند؟ بسیاری بر این باورند که به جای توقف برنامه‌های در دست اجرا در زمینه از میان بردن پسماندهای هسته‌ای‌، باید فناوری‌های تازه‌ای در زمینه بهره‌برداری هرچه مناسب‌تر از آنها ارائه شود. گرچه در یکی دو دهه گذشته تلاش‌های علمی زیادی درخصوص توسعه فناوری هسته‌ای در گوشه و کنار جهان صورت گرفته است اما متاسفانه گویی تلاش جدی در زمینه استفاده بهینه و به دور از خطر از پسماندهای هسته‌ای نشده است. عقیده بر این است که می‌توان با ارائه راهکارهای مناسب، زمینه را برای بازگرداندن پسماندهای هسته‌ای به چرخه تولیدات هموار ساخت. از این رو بهتر است که از این پس عنوان دورریز و پسماند را به چنین موادی ندهیم بلکه از آنها به عنوان موادی یاد کنیم که امکان استفاده در سایر چرخه‌ها را دارند. عقربه‌های ساعت به سرعت به جلو حرکت می‌کنند و این یعنی گذشت زمان. به نظر می‌رسد در سال‌های آتی دنیا با چالش علمی جدید تحت عنوان مدیریت پسماندهای هسته‌ای روبه رو باشد.

* مقاله‌نویس نشریه ساینتیفیک آمریکن
مترجم: مهدی کیا