به گزارش فارس ، برای درمان سرطان با نانوالماسها از دو روش استفاده میشود که در روش اول بهعنوان خودنویسی عمل میکند که در آن نانوالماس روکش شده با دارو بهعنوان جوهر داخل خودنویس قرار داشته ، میتوان بهوسیله آن آرایههای مختلفی از نانومواد را ایجاد کرد.
در روش بعدی این ابزار مانند یک سرنگ تکسلولی عمل میکند که بوسیله آن، مولکولهای زیستی و مواد شیمیایی را به سلولهای منفرد تزریق میکنند بنابراین این اختراع میتواند هم بهعنوان یک ابزار تحقیقاتی برای توسعهی روشهای جدید درمان سرطان و هم بهعنوان ابزاری برای ساخت سیستمهای رهاسازی دارو مورد استفاده قرار گیرد.
محققان با استفاده از این ابزار، موفق شدند برخی از آرایههای نقطهای را که از جنس نانوالماسهای پوشیده شده با دارو هستند ، مستقیماً روی زیرلایه شیشهای طراحی کردند. ساخت این آرایهها که قطر نقاط آن کمتر از 100 نانومتر است ، میتواند مقدمهای برای ساخت سیستمهای رهاسازی مواد در بدن باشد.
محققان زیستشناسی ، همواره برای مطالعه اثرات یک دارو بر روی جمعیتی از سلولها تحت فشار قرار دارند ؛ چرا که تزریق دارو به یک سلول منفرد کار دشواری است. برای نشان دادن پیامدهای این امر، اعضای این گروه تحقیقاتی از ابزار جدید خود برای تزریق نانوالماس به داخل سلولهای منفرد استفاده کردند و بدین ترتیب توانستند مقادیر دقیقی از دارو را وارد یک سلول کرده، عکسالعمل آن را نسبت به سلولهای مجاور آن بررسی کردند.
ساخت ابزاری بهمنظور انجام عمل رهاسازی مستلزم کنترل مقدار داروی رهاشده است. برای این منظور این گروه قبلاً برای رهاسازی موضعی داروهای شیمیایی، یک سیستم پلیمری طراحی کردند. درون این سیستم، لایهای از نانوالماسهای پوشیدهشده با مواد دارویی جاسازی شدهاست که نقش آن کنترل نحوهی رهاسازی دارو در طول مدت چند ماه و کاهش مصرف مواد شیمیایی مورد استفاده برای حذف تومورهاست.
یکی از مهمترین جنبههای این کار، توانایی این ابزار در رهاسازی نانوالماسهای روکش شده با محدوده وسیعی از داروها و عاملهای زیستی است. هماکنون مطالعاتی بر روی استفاده از این روش تزریق برای رهاسازی انواع مختلفی از عاملهای زیستی از قبیل DNA، ویروسها و موارد مشابه در حال انجام است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم