بررسی علمی دلایل تولد دوقلو های به هم چسبیده

از آنجا که دوقلوهای به هم چسبیده از یک سلول منشا می گیرند ، همیشه شبیه به هم و از یک جنس هستند. 40 تا 60درصد نوزادان به هم چسبیده مرده به دنیا می آیند و 35درصد آنها هم تنها یک روز زنده می مانند. کتابهای پزشکی روی هم رفته میزان بقای دوقلوهای به هم چسبیده را حدود 5 تا 25 درصد ذکر می کنند. در طول 5قرن گذشته تنها نام حدود 600 دوقلوی به هم چسبیده که زنده مانده اند ، در تاریخ ثبت شده است و به دلایل نامعلومی بیش از 70 درصد این دوقلوهای به هم چسبیده دختر بوده اند. در حال حاضر هم تعداد دوقلوهای به هم چسبیده بالغی که در سراسر دنیا زندگی می کنند، به بیش از 20 جفت نمی رسد. اما از میان همین دوقلوهای به هم چسبیده ای که زنده می مانند ، تنها تعداد کمی برای انجام عمل جداسازی انتخاب می شوند. در واقع ، تصمیم برای جداسازی دوقلوهای به هم چسبیده ، تصمیم بسیار مشکلی است . در بسیاری از موارد خطر مرگ برای یکی از دوقلوها و یا برای هر دوی آنها بسیار جدی است و این موضوع بخصوص درباره دوقلوهایی که از سر به هم چسبیده اند، بسیار جدی تر می شود. تنها 2درصد دوقلوهای به هم چسبیده ، از سر به هم اتصال دارند و به این دوقلوها «کرانیوپاگوس» گفته می شود. در مقابل ، شایع ترین فرم دوقلوهای به هم چسبیده «توراکوپاگوس» است که به دوقلوهایی گفته می شود که از ناحیه قفسه سینه به هم چسبیده اند و حتی گاهی قلب مشترک دارند. 35 تا 40درصد دوقلوهای به هم چسبیده از این نوعند. «امفالوپاگوس» (دوقلوهایی که از شکم به هم چسبیده اند و 34درصد آنها را شامل می شوند) «پیگوپاگوس» (دوقلوهایی که پشت به پشت هم قرار دارند و شیوع آنها 20درصد است ) و «ایسکیوپاگوس» (دوقلوهایی از ناحیه استخوان خارجی یا دنبالچه به هم چسبیده اند و 6درصد آنها را شامل می شوند) از انواع دیگر دوقلوهای به هم چسبیده هستند.

تاریخچه دوقلوهای به هم چسبیده

مشهورترین دوقلوهای به هم چسبیده تاریخ ، انگ و چانگ هستند که در سال 1811 در تایلند (سیام) به دنیا آمدند. آنها 62سال با هم زندگی کردند و به فاصله چند ساعت از یکدیگر در سال 1874 فوت کردند. این دوقلوها از ناحیه قفسه سینه به وسیله یک لیگامان 12 سانتی متری به هم چسبیده بودند و بعد از مرگ آنها مشخص شد که امکان جداسازی آنها از هم براحتی وجود داشت اما هیچ جراحی در طول عمرشان ، چنین عملی را به آنها پیشنهاد نکرد. به واسطه شهرت این دوقلوهای سیامی یا تایلندی است که امروزه هم دوقلوهای به هم چسبیده را دوقلوهای سیامی می نامند. البته انگ و چانگ اولین دوقلوهای به هم چسبیده ای که نامشان در تاریخ ثبت شده ، نبوده اند. نام اولین دوقلوهای به هم چسبیده در سال 1945 میلادی در امریکا ثبت شده است . اولین عمل جداسازی موفقیت آمیز دوقلوهای به هم چسبیده در سال 1986 از سوی جراحان آلمانی انجام شد. آن عمل جراحی البته بسیار ساده بود؛ چرا که فقط پوست و ماهیچه دوقلوها به هم چسبیده بود؛ اما درباره دوقلوهایی که واقعا به هم چسبیده اند، اولین جراحی های موفقیت آمیز، در قرن بیستم ثبت شده است . با این حال و با وجود تمام پیشرفت های پزشکی قرن بیستم ، از سال 1950تا به امروز، یک سوم اعمال جداسازی دوقلوهای به هم چسبیده منجر به مرگ یک یا هر دو دوقلوها شده است.

چرا لاله و لادن؛

تقصیر شکست عمل جراحی لاله و لادن را به گردن هیچ کس نمی توان نهاد. لاله و لادن خودشان با آگاهی و اختیار کامل این راه پرخطر را انتخاب کرده بودند. آنها نه فقط خطر مرگ ، که خطر ناتوانایی های غیرقابل پیش بینی بعد از عمل را هم به جان خریده بودند. به هر حال در این عمل قسمتی از مغز آنها هم می بایست جدا می شد که معلوم نبود چه آسیبهایی به دنبال دارد و چه ناتوانی هایی برای آنها ایجاد خواهد کرد. از طرفی ، تیم جراحان هم تمام اقدامات لازم را انجام داده بودند. دکتر کیت گو که یکی از مشهورترین جراحان دنیاست در تصمیم گیری برای انجام این عمل از مشورت برجسته ترین همکارانش سود برده بود. از دکتر اسپنسلر جراح مشهور امریکایی گرفته تا پروفسور لاژونس ، رادیولوژیست مشهور فرانسوی . در واقع این عمل ، در کشور سنگاپور انجام می شد؛ اما تیمی از برجسته ترین پزشکان سراسر دنیا در این عمل همکاری کرده بودند. آنچه عمل جداسازی لاله و لادن را از عملهای مشابه و از جمله عمل جداسازی دوقلوهای گواتمالایی (که آنها هم از سر به هم چسبیده بودند) متمایز می کرد، این بود که لاله و لادن ورید (سیاهرگ)های مغزی مشترک داشته و همین مساله هم اصلی ترین دلیل دشواری انجام این عمل بود. پزشکان قصد داشتند با انجام عمل پیوند رگ برای یکی از دوقلوها، سیستم خونرسانی مغزی آنها را از هم جدا کنند که البته نتوانستند این کار را با موفقیت انجام دهند. بعد از گذشت حدود 50ساعت از عمل جراحی ، فشارخون یکی از آنها افت کرد و نیم ساعت بعد جان داد. چند ساعت بعد همین مشکل برای آن یکی هم پیش آمد و به این ترتیب ، لاله و لادن که به امید آغاز یک زندگی آسان ، تن به این خطرات داده بودند، جانشان را به پای امیدشان گذاشتند تا شاید تجربه شکست این عمل جراحی ، به پزشکان کمک کند در جدا کردن دوقلوهای مشابه دیگر موفق باشند.

دکتر پریسا شبانی