در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این وسیله، وسیلهای بود که بعدها به آن دوربین عکاسی نام دادند.
این وسیله، یعنی دستگاه دوربین عکاسی؛ وسیلهای است که امروزه خیلی از خانوادهها در خانه دارند و در صورتی که به سفر یا گردش بروند با آن از خودشان، دیگران یا منظره های اطراف و غیره عکس میگیرند. در نتیجه، وسیله عکاسی یا دوربین نیز در سایه تلاشهایی که در اوایل تولد سینما صورت گرفته بود، متولد شد.
از آنجا که تلاش برای اختراع این وسیله با تولد سینما مربوط است، به آن اشاره میشود. تلاش دو نفر از علاقهمندان فرانسوی به نامهای «ژوزف نیسه فورنیپس» و «لویی.ژ.م. داگر» در این زمینه شایان توجه است. شهرت این دو نفر به این خاطر است که با کشف روشهای فنی مربوط به فعل و انفعالات شیمیایی، ضبط عکس را بر صفحههای فلزی امکانپذیر کردند. جالب این که این دو، نقاش بودند و به همین دلیل، هر دو نفر، هم زمان به امکان دستیابی به روشهایی مکانیکی برای بازسازی صحنههایی از دنیای طبیعی علاقهمند شدند.
در پایان دهه 30، داگر با استفاده از روش اتاق تاریک، که در این زمان به اندازه محفظه دوربین عکاسی کوچک شده بود، تصویرهای خود را روی یک صفحه مسی که لایهای از نقره روی آن را پوشانده بود، ثابت و ضبط میکرد.
ایـن عـکـسهـای بـادوام را «داگـر وتـیپ» مینامیدند.
روش کار به این ترتیب بود که بعد از آن که این صفحه در برابر موضوع (سوژه) قرار میگرفت، صفحه نقرهای را به مدت 5 تا 15 دقیقه دیگر، در داخل دوربین نگاه میداشتند، آن وقت صفحه را از دوربین خارج میکردند و تصویرنامریی روی آن را با استفاده از محلول جیوه ظاهر میکردند، و به این ترتیب کشف خیرهکنندهای به نام عکاسی برای جهانیان آشکار شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: