جام جم آنلاین - 37 سال پیش در روز 29 ژوئن سال 1966 میلادی ، لیندون جانسون رئیس جمهور امریکا برای نخستین بار دستور بمباران شهرهای هانوی و هایفونگ را در ویتنام شمالی
کد خبر: ۲۵۷۷۱
صادر کرد.
با آغاز بمباران های هوایی شهرهای هانوی و بندر هایفونگ مرحله تازه ای در
جنگ اعلام نشده امریکا و متحدش ویتنام جنوبی علیه ویتنام شمالی آغاز گشت .
نقطه عطف این جنگ ناعادلانه و نابرابر جنگ هند و چین فرانسه و در پی آن توافقات صلح ژنو در 21
ژوییه سال 1954 میلادی بود که به حضور فرانسه در ویتنام خاتمه داد. این توافقات که در آن
وحدت دو ویتنام پیش بینی شده بود نه تنها تحقق نیافت بلکه دامنه اختلافات گسترش پیدا کرد.
در جنوب حکومت سلطنتی بائودای توسط نگودین دیم نخست وزیر سرنگون شد و وی یک
رژیم دیکتاتوری و فاسد را برقرار کرد و به جنگ با ویتنام شمالی ادامه داد. اما علی رغم کمک های
نظامی امریکا شرایط برای نگودین دیم به سرعت به وخامت گرایید. کمونیست های ویتنام
جنوبی یک جبهه مبارزه برای آزادی ویتنام جنوبی به نام ویت کنگ را تشکیل دادند. از سال 1961
میلادی جان اف کندی رئیس جمهور امریکا تعداد کثیری از مشاوران نظامی امریکایی را به
ویتنام جنوبی اعزام کرد تا به نگودین دیم در مقابله با سربازان ویتنام شمالی و چریک های
ویت کنگ کمک کنند. به این ترتیب ، امریکایی ها نخستن گام را در این جنگ اعلام نشده
برداشتند. در سال 1963 میلادی ، امریکایی ها حمایت از نگودین دیم را قطع کرده و یک گروه از
نظامیان ویتنام جنوبی با همکاری سازمان سیا کودتا کردند و پس از قتل وی یک حکومت ظاهر
صلاح را روی کار آوردند. در فاصله روزهای
2 ماه اوت و 4 ماه اوت سال 1964 ، ارتش ویتنام
شمالی به سوی 2 ناوشکن امریکایی مادوکس و ترنر جوی که وارد آب های ارضی این کشور شده
بودند شلیک کرد. این واقعه که در خلیج تونکن رخ داد ، بهانه لازم را برای اقدام نظامی علیه ویتنام شمالی به دست لیندون جانسون رئیس جمهور امریکا داد. وی از 4 اوت دستور نخستین
بمباران های هوایی مواضع ویت کنگ ها در ویتنام جنوبی را صادر کرد. جانسون در روز 7 اوت 1964
میلادی از کنگره امریکا اختیارات کامل برای جنگ علیه ویتنام شمالی را کسب نمود.
امریکایی ها و نیروهای ویتنام جنوبی در روز 7 فوریه سال 1965 میلادی بمباران مناطق مرزی
ویتنام شمالی با جنوبی و جاده های این کشور را آغاز کردند. آنها می خواستند از طریق این
بمباران ها از ارسال تدارکات نظامی و سوخت به ویت کنگ ها و نیروهای کره شمالی جلوگیری
کنند. اما آنها هرگز موفق نشدند راه مشهور هوشی مینه که از مسیر آن نفرات و تجهیزات از شمال
به جنوب تردد می کردند را قطع سازند. جانسون هر روز دستور اعزام سربازان بیشتری را به ویتنام
جنوبی صادر می کرد تا جایی که بیش از 500 هزار نظامی امریکایی در ویتنام مستقر شدند. اما
امریکا کاملا در باتلاق ویتنام گرفتار شده بود. به این ترتیب برای وارد آوردن ضربات سخت تر به
ویتنام شمالی لیندون جانسون برای نخستین بار دستور بمباران های هوایی شهرهای ویتنام
شمالی به ویژه هانوی پایتخت و بندر هایفونگ را در روز 29 ژوئن سال 1966 میلادی صادر کرد. این
بمباران ها تقریبا تا اواخر جنگ ادامه داشتند ، اما سرانجام امریکا ناگزیر گردید پس از این که بیش
از 50 هزار سرباز امریکایی در جنگ ویتنام کشته شدند ، عقب نشینی از ویتنام را آغاز کند. در 30
آوریل سال 1975 میلادی کلیه نیروهای نظامی امریکا از کشور ویتنام جنوبی خارج شدند و
اندکی بعد در سال 1976 میلادی با سقوط شهر سایگون
(هوشی مین ویل امروزی) ویتنام وحدت خود را بازیافت.